تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: الاخبار
نویسنده: اسعد ابوخلیل
دوشنبه، ۱۷ مارس ۲۰۲۵
بزرگترین گناه حزبالله: ترور نصرالله
ترور نصرالله بزرگترین گناه در تاریخ حزبالله است. این حتی بزرگتر از رسوایی بمبگذاری پیجری است. و حق با نواف الموسوی بود زمانی که گفت: «به جای صحبت از موفقیت اسرائیل در بمبارانها و ترورها، باید از کوتاهی و سهلانگاری حزبالله صحبت کنیم.» در همین زمینه: حزبالله چگونه امکان داد نصرالله ترور شود؟
تصمیماتی (نادرست و کشنده) توسط شخص یا اشخاصی در رهبری گرفته شد که به ترور امکان داد. شاید بتوان گفت که دبیرکل حزبالله به حضور در این یا آن مکان اصرار داشت، اما این کافی نیست: حتی اگر تصمیم با او بود، این اشتباه وحشتناکی بود زیرا تیم حرفهای امنیتی باید در هر موضوعی که به امنیت او مربوط میشد، چه کوچک و چه بزرگ، برخلاف میل نصرالله عمل میکرد.
تیم امنیتی باید با زور جلوی او را میگرفت و اصرار میکرد که او در یک مکان امن بماند. این ترور پس از اطلاع دشمن از بسیاری از مکانهای مخفی انجام شد. این در آن زمان، در رسانهها منتشر شد: یک مقام نظامی اسرائیل ماهها پیش از ترور نصرالله اعلام کرد که اسرائیل از مکان او اطلاع دارد و میتواند او را به میل خود ترور کند. این سخنان به خودی خود میباید حزبالله را برای اتخاذ اقدامات شدید حتی اگر مستلزم انتقال دبیرکل به خارج از لبنان بود، برمیانگیخت.
یک آسیبپذیری امنیتی بزرگ در درون حزبالله وجود دارد، که نه تنها به هکهای سایبری یا انسانی، بلکه به روند تصمیمگیری نیز مربوط میشود، بهویژه اینکه زمانی که هاشم صفیالدین بلافاصله پس از نصرالله ترور شد، گناه بزرگی صورت پذیرفت.
چگونه و چرا آنها در الضاحية ماندند و به چه دلیل؟ چه حکمتی پشت این بود؟ کجا بودند تیمهای امنیتی که پس از رخنههای متوالی از آغاز جنگ پشتیبانی [از غزه] (زمانی که اسرائیل رهبران نظامی را در خودروهایشان هنگام رفتن به مأموریت ترور میکرد) باید متوجه میشدند که مکانهای مخفی مخفی نیستند؟
واضح بود که دشمن از اسامی کادرها (غیر از رهبران) اطلاعات زیادی دارد و آنها را به دقت دنبال میکند. اما، اینکه این سهلانگاری به حمایت از رهبر حزب که به خودی خود بزرگترین منبع قوت حزب بود نیز بسط پیدا کند، نیاز به تحقیق خاص و عاجل دارد.
