تارنگاشت عدالت- دورۀ سوم
یکشنبه، ۲۳ شهریور ۱۴۰۴
منبع: کارگر نوین
پنجشنبه، ۱۱ سپنامبر ۲۰۲۵
بیانیه پیرامون ترور چارلی کرک
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، عواقب اعمال چارلی کرک، مرتجع برجسته، دامنگیر او شد. آقای کرک در حالی که در دانشگاهی در یوتا سخنرانی میکرد و لفاظیهای نفرتانگیز، نژادپرستانه و زنندهای را که در زندگی خود به کار میبرد، به زبان میآورد، با شلیک یک گلوله به گردنش کشته شد. فرد ضارب تا به امروز، ۱۱ سپتامبر، هنوز متواری است. آقای کرک به عنوان سخنگوی وفادار طبقه حاکم، زندگی یکبار خود بر روی زمین را وقف گسترش نفرت در میان کارگران و مردم این کشور و فراتر از آن کرد.
زندگی او وقف ایجاد ترس و نفرت علیه سیاهپوستان آمریکایی، کارگران مهاجر، زنان کارگر، مسلمانان، کارگران همجنسگرا و تراجنسیتی، فلسطینیها و بسیاری دیگر از بخشهای به حاشیه رانده شده طبقه کارگر شد. به راستی، او مظهر «ارزشهای محافظهکارانهای» بود که طبقه حاکم بر اساس آنها زندگی میکند. سازمان «نقطهعطف ایالات متحده آمریکا» (Turning Point USA)، سازمانی که او تأسیس کرد، در پرورش نسل جدیدی از مرتجعان، آزار و اذیت معلمان از طریق فهرست پیگیری اساتید و گسترش لفاظیهای فاشیستی به عنوان بحثهای عادی و رایج تخصص داشت.
باورهای نفرتانگیز آقای کرک حد و مرزی نمیشناخت. درباره سقط جنین، مسألهای که صدها میلیون زن شاغل را در سراسر جهان، و به طور فزایندهای در سالهای اخیر در ایالات متحده، تحت تأثیر قرار داده است، در یک ویدیوی جشن سالگرد ۲۰۲۴ از کرک پرسیده شد اگر دختر ده سالهاش به دلیل تجاوز باردار شود؟ پاسخ او: «پاسخ مثبت است، نوزاد به دنیا خواهد آمد.»
ما به عنوان «پلاتفرم کارگران کمونیست ایالات متحده آمریکا»، تأکید میکنیم که چارلی کرک سزاوار یک لحظه سوگواری نیست، خورشید در غیاب او درخشانتر میدرخشد. ما میدانیم که اعمال خشونتآمیز انفرادی مانند این و ترور لوئیجی مانجیونه، نشانههایی از نظام سرمایهداری و تضادهای درون آن است. اگرچه ممکن است دیدن سرنوشت سزاوار مردی که تمام عمر خود را صرف انکار انسانیت فلسطینیها کرد، آرامشبخش باشد، اما باید با این درک پیش برویم که چارلی کرک محصول نظام سرمایهداری بود. تا زمانی که روابط سرمایهداری برای تولید چنین هیولاهایی وجود داشته باشد، کارگران محکوم به تبدیل شدن به گروهی از کرکها خواهند بود. ما خشم ناشی از ترور کرک را با دو سال نسلکشی بیوقفه علیه فلسطینیها که به صورت زنده پخش میشد، مقایسه میکنیم. برای این خشونت روزانه، هیچ پرچم ایالات متحده هرگز به حالت نیمهافراشته درنیامد.
خشونت سیاسی وقتی قهرمانان سرمایه را لمس میکند، یک «فاجعه» اعلام میشود، اما وقتی طبقه کارگر را مورد تاخت و تاز قرار میدهد، چنین نیست. در دو دولت گذشته، صدها تیراندازی در مدارس از «دنور» تا «اووالد» رخ داده است، و کودکان بدون حتی یک روز عزای ملی به صورت دسته جمعی قتلعام شدهاند. در ایالات متحده، هر ۹۹ دقیقه یک کارگر در حین کار، یک قربانی قتل اجتماعی، جان خود را از دست میدهد. مهاجران همچنان در مراکز بازداشت مانند «آلکاتراز تمساح»، در حالی که تمام خانوادهها از هم پاشیدهاند، رنج میبرند. با این حال، به ما گفته میشود که برای کرک اشک بریزیم، در حالی که از خشونت روزانه سرمایه بر کارگران سخنی به میان نمیآید.
برخی از رقبای ایدئولوژیک ما، مانند «ژاکوبن»، میگویند این ترور نشانهای از فروپاشی «هنجارهای دموکراتیک» است. هنجارهای که؟ دموکراسی که؟ این سخنگویان سرمایه از همان نظام سرمایهداری دفاع میکنند که کرک زندگی خود را وقف آن کرد. این خشونت روزمره علیه کارگران و مردم ستمدیده، «هنجارهایی» است که نفرت و خشونتی را که منجر به این ترور شد، تولید میکند. ما کمونیستها نه برای این «هنجارها» و نه برای آقای کرک سوگواری نمیکنیم.
ما باید تلاش جمعی خود را وقف تحکیم نیروهای طبقاتی لازم برای مقابله با نظام سرمایهداری کنیم، نظامی که کرک، «نقطهعطف ایالات متحده آمریکا» و همه این مرتجعین با خوشحالی زندگی خود را وقف حفظ آن میکنند. با افزایش هزینههای زندگی، کاهش فرصتهای شغلی و تشدید رقابت جهانی امپریالیستی، ما همچنان شاهد تظاهرات و ناآرامیهای خشونتآمیز در کشور خود و سایر کشورها خواهیم بود. طبقه حاکم فشار، سرکوب و استثمار را افزایش خواهد داد. ما به همین ترتیب، باید نه با اقدامات انفرادی خشونتآمیز و خشمآلود، بلکه با سازماندهی، انضباط و شکیبایی که طبقه کارگر برای رویارویی با این لحظه تاریخی به آن نیاز دارد، پاسخ دهیم. برای دستیابی به جهانی عاری از غولهای ارتجاعی مانند آقای کرک، کارگران به حزب خود، پلاتفرم پلاتفرم کارگران کمونیست ایالات متحده، نیاز دارند.
کمیته مرکزی پلاتفرم کارگران کمونیست ایالات متحده آمریکا
https://newworker.us/domestic/statement-on-the-assassination-of-charlie-kirk