تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: شبکه همبستگی (SolidNet)
۵ اوت ۲۰۲۴
حزب کمونیست ونزوئلا به احزاب کمونیست و کارگری جهان: علیه تقویت یک رژیم خودکامه در ونزوئلا
رفقای گرامی،
احزاب کمونیست و کارگری جهان
با درودهای برادرانه. لطفاً به پیوست، گزارش و تحلیل هیأت سیاسی کمیته مرکزی حزب ما درباره آنچه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۸ ژوئیه و تحولات متعاقب رخ داد را ملاحظه نمایید.
وضعیت در کشور بسیار پیچیده است. اختلاف سیاسی بین دو بلوک هژمونیک بورژوازی ملی در نتیجه نارساییهای روند انتخابات ریاست جمهوری در ۲۸ ژوئیه گذشته حادتر میشود. از یک سو، بخشی از بورژوازی که نمایندگی سیاسی خود را در حزب حاکم، «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا» دارد، به کنترل سیاسی دولت چسبیده و حتی به تقلب در انتخاباتی متوسل میشود، و از سوی دیگر، احزاب بورژوازی سنتی که در اتحاد «پلاتفرم واحد» گرد آمدهاند، به دستورکار دخالت خارجی باز میگردند.
برای طبقه کارگر ونزوئلا، همه چیز در این اختلاف سیاه و سفید نیست. این درست نیست که مطالبه حق شفافیت در روند انتخابات و احترام به اراده مردم که توسط اکثریت در پای صندوقهای رای بیان میشود، به معنای جانبداری از نیروهای سیاسی راست سنتی است، چه رسد به اینکه به جانبداری از امپریالیسم تلقی شود.
این سیاهنمایی خام همان چیزی است که جناح در قدرت بورژوازی قصد دارد برای رد و جرم انگاری مبارزات قانونی کارگران و اقشار مردمی، که امروز خواهان شفافیت و تأیید صحت نتایج انتخابات هستند، از آن استفاده کند.
کسانی، حتی از خارج، هستند که سعی میکنند تز شر کمتر را تحمیل کنند، حتی اگر این به معنای تایید یک تقلب انتخاباتی وحشتناک، و یک عقبگرد وحشیانه در اندک چیزی باشد که برای طبقه کارگر ونزوئلا از آزادیها و حقوق دموکراتیک باقی مانده است.
همانطور که ما از شانزدهمین کنگره ملی خود تصریح کردهایم، هیچ یک از احزابی که در این رویارویی دو بخش بورژوازی را نمایندگی میکنند، منافع و مطالبات طبقه کارگر ونزوئلا را نمایندگی نمیکنند. اما بهویژه، نیروهایی که از دولت کنونب نیکولاس مادورو حمایت میکنند، تجسم تهاجمیترین تعدیل ضد-مردمی و ضد-طبقه کارگر در تاریخ کشور هستند.
این دولت در استفاده از تمام کنترلی که بر کل دستگاه دولتی اعمال میکند، در خدمت تأمین منافع سرمایه و تحمیل آثار زیانبار بحران و تحریمهای جنایتکارانه امپریالیستی بر دوش طبقه کارگر بسیار کارآمد بوده است.
این بدان معنا نیست که تحریمها مسئول بحران پیش روی کشور نیست، بلکه بدین معناست که دولت نیکولاس مادورو از قدرت سرکوبگرانه دولت برای محافظت از سرمایهداران در برابر تأثیرات این تحریمها و بحران استفاده نموده و پیامدهای آنرا برای کارگران و عموم مردم تشدید کرده است.
به این دلیل است که دولت از بهبود اقتصادی و رونق سرمایهگذاری خصوصی بخود میبالد، در حالیکه کارگران تقریباً تمام حقوق کار و اجتماعی خود را از دست دادهاند. این دولت است که برای ۳ سال حقوق کارگران را در ۳٫۵ دلار ناچیز در ماه منجمد نگه داشته است، آنها هستند که درآمد کارگران را غارت کردهاند، مزایای کارگران را عملاً حذف کردهاند، با هدف از بین بردن قراردادهای دسته جمعی کارگران دولتی و خصوصی، بخشنامههای قهقرایی مانند دستورالعملهای «سازمان بودجه ملی» «ONAPRE» و بخشنامه ۲۷۹۲ را تحمیل کردهاند.
علاوه بر این تخریب حقوق کارگری، یک سیاست سرکوب خشونتآمیز برای جرم انگاری و پیگرد مبارزات صنفی کارگران برای احقاق حقوقشان وجود دارد.
دولت حزب سوسیالست متحد ونزوئلا برای طبقه کارگر ونزوئلا بیانگر هیچگونه منافع مترقی نیست، برعکس، تجسم شدیدترین و پستترین نیازهای سرمایه در مرحله بحران عمیق سرمایهداری رانتی و وابسته ونزوئلا است.
بحران سیاسی کنونی یک تجلی خشونتآمیزی از ویژگیهای مشخص درگیری تاریخی بین بخشهایی از بورژوازی ملی و جهانی برای کنترل رانت نفت ونزوئلا است.
ما از حزب کمونیست ونزوئلا خط استراتژیک ساختن یک بدیل طبقه کارگر و مردمی در برابر دو قطب بورژوازی، و در عین حال، مبارزه برای شکست دادن گرایش به تحکیم اشکال سیاسی مدیریت خودکامهای را که نیروهای سرمایه، در بستر بحران حاد بطرز خطرناکی به سمت آن حرکت میکنند، دنبال میکنیم.
اجازه دادن به هر یک از دو بخش بورژوازی برای تحمیل خود از طریق تقلب در انتخابات یا کودتا، گامی در تحکیم رژیم استبدادی است که برای تهاجم سرمایه علیه کارگران ونزوئلا طراحی شده است.
با احترام
هکتور آلهو رودریگز
دبیر بینالملل کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا