تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: شبکه همبستگی (SolidNet)
۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴
حزب کمونیست ونزوئلا: متحد کردن نیروهای دموکراتیک اصیل برای شکست دادن خودکامگی
هستند کسانی که با مهارت حیرتانگیزی در «خود را به آن راه زدن» استادند. به ویژه در این لحظات سرنوشتسازی که کشور بین گودال خودکامگی یا باز کردن راه برای یک وضعیت جدید -و نه کمتر دشوار- که در آن، با مبارزه سازمانیافته و مصمم، بتوانیم حقوقی را که رهبری فاسد نیکلاس مادورو از خانوادههای کارگری ربوده است پس بگیریم، قرار دارد.
در این نقطه، بر هیچ کس پوشیده نیست که متحد اصلی تهاجم همهجانبه بخش تجاری و کارفرمایان علیه طبقه کارگر ونزوئلا، خود رئیسجمهور مادورو است. اما، برخی ترجیح میدهند با دورویی وانمود کنند که متوجه نشدهاند که دولت به مؤثرترین عامل سیاسی سرمایههای بزرگ در ونزوئلا تبدیل شده است و مأموریت آن حفظ سود بورژوازی به هر قیمت و، البته، حفظ کسب و کار خود آن است.
به کسانی که «خود را به آن راه میزنند» – همانطور که اتو رنه کاستیلو، شاعر گواتمالایی نوشت-یادآور میشویم «آدم سادهای از مردم ما از آنها خواهد پرسید، زمانی که فقرا رنج میبردند، و لطافت و زندگی در آنهای میسوخت، شما چه میکردید؟»
حزب کمونیست ونزوئلا پا پیش گذاشته است. مردان و زنان این سازمان تصمیم گرفتهاند با همه کسانی که در قانون اساسی راهی برای عبور از این مرحله وحشتناک میبینند، متحد شوند.
اتحاد نیروهای دموکراتیک اصیل برای مقابله با چرخش ارتجاعی. اتحاد برای مقابله با خودکامهای که در حالی که مانورهای تبلیغاتی انجام میدهد و نوارهای سخنرانی پُرمیکند، فعالان سیاسی، اجتماعی و صنفی را در سراسر کشور تحت پیگرد قرار میدهد و زندانی میکند. برای متوقف کردند فردی که بین نیایش و تشریفات مذهبی بر روی صحنه، مالیات سرمایهداران را کاهش میدهد و به شِورون اجازه میدهد کشور را تا سال ۲۰۵۰ غارت کند. برای نه گفتن به فردی که اگر نتایج انتخابات به نفع او نباشد، «حمام خون» و شورش نظامی بپا میکند، به فردی که میخواهد جهان را متقاعد کند که نابودی دستمزدها، پودر کردن مزایای اجتماعی و برچیدن قراردادهای دستهجمعی، سیاستهای «سوسیالیستی» است.
نیکلاس مادورو باید شکست بخورد و راه برای نهادینه شدن دوباره کشور باز شود. ماندگاری رهبری فاسد حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا در قدرت، سدی در برابر استرداد حقوق مندرج در قانون اساسی است؛ مادام که این حزب در قدرت است، مبارزه در ونزوئلا جرم خواهد بود. و این وضعیت دراماتیک است که ساختن یک اتحاد سیاسی-انتخاباتی فراتر از چپ را میطلبد.
اما این فقط هر نوع اتحاد نیست؛ ما درباره «خلاص شدن از شر مادورو به هر صورت» صحبت نمیکنیم. برای حزب کمونیست ونزوئلا حداقل ۱۰ چیز وجود دارد که باید بدون تأخیر توسط هر دولتی که میخواهد کشور را بازسازی کند، در پیش گرفته شود:
۱- معکوس کردن سیاست تخریب دستمزدها،
۲- تعیین مقدار و شناسایی بدهی دولت به کارگران شاغل و بازنشسته،
۳- برقراری دوباره قراردادهای مذاکره دسته جمعی،
۴- حرکت به سمت یک نظام تأمین اجتماعی جامع، همگانی، عمومی و همبستگی-محور،
۵- احیای خدمات عمومی اساسی،
۶- اعطای آزادی کامل به کارگرانی که به دلیل مبارزه با حاکمیت زندانی شدهاند،
۷- بازگرداندن کارگرانی که به طور غیرقانونی و غیرموجه اخراج شدهاند،
۸- اعاده و احترام به استقلال سازمانهای سیاسی، اجتماعی و صنفی،
۹- الغای یادداشت- بخشنامه ۲۷۹۲ [که قراردادهای دسته جمعی را غیرقانونی و دستمزدها را، از جمله موارد دیگر، یکسان کرد] و دستورالعمل نفرتانگیز سازمان بودجه کشور،و
۱۰- بازگرداندن قانونیت به احزاب سیاسی که قوه قضایی در آنها مداخله کرده است.
در این مطالبات، ما با انریکه مارکز، نامزد ریاستجمهوری، همصدا بودهایم، و با او برنامهای برای تشکیل دولت اضطراری و وحدت ملی امضا کردهایم. همانطور که کشور میداند، نماد خروس قرمز حزب کمونیست ونزئلا [برگه نتخاباتی] به دستور نیکلاس مادورو ربوده شد. بنابراین، فراخوان مبارزات کمونیستی اصیل برای این ۲۸ ژوئیه رای دادن به برگه انتخاباتی مردم-مجور [برگه مارکز] است.
آری، ما میتوانیم عزت را به کارگران ونزوئلا بازگردانیم!