تارنگاشت عدالت – بایگانی دورۀ دوم
۲۲ شهریور ۱۳۸۷
منبع: Frontline
۲۱ اکتبر ۲۰۰۵
گفتوگو با پراکاش کارات دبیرکل حزب کمونیست هند (مارکسیست)
«ناکسالیت» Naxalite یا «ناکسالیسم» Naxalism یک نام رسمی است که در هند به گروههای مائوئیست داده شده است. این گروهها در آغاز در بنگال غربی متمرکز بودند، اما در سالهای اخیر فعالیت خود را در مناطق روستایی عقبماندۀ مرکز و شرق هند متمرکز کرده اند. نام این گروهها از «ناکسالباری» Naxalbari که روستای کوچکی در بنگال غربی است، گرفته شده است. در این روستا در سال ۱۹۶۷، جناحی از حزب کمونیست هند (مارکسیست) که مائوئیسم را به عنوان ایدئولوژی خود پذیرفته بود، به رهبری «چارو ماجومدار» Charu Majumdar و «کانو سانیال» Kanu Sanyal اقدام به یک قیام مسلحانه نمود و سعی کرد در مخالفت با رهبری حزب کمونیست هند (مارکسیست) یک «اپوزیسیون انقلابی» تشکیل دهد.
پیروان سوسیالیسم علمی در هند همیشه نسبت به راههایی که گروههای مائوئیستی موسوم به «ناکسالیت» در پیش میگیرند، نگران بودهاند. برخی از این گروهها که به تاکتیکهای تروریستی متوسل میشوند، ادعا میکنند که فقط خودشان انقلابیون واقعی هستند. برعکس گروههای مائوئیست، چپ متشکل، به ویژه «حزب کمونیست هند» و «حزب کمونیست هند (مارکسیست) »هدف انجام وظایف دمکراتیک انقلاب از طریق تشکیل یک ائتلاف طبقاتی وسیع، یعنی از طریق تشکیل جبهه متحد خلق را هدف خود قرار دادهاند. پراکاش کارات دبیرکل حزب کمونیست هند (مارکسیست) در گفتوگویی با ت. ک. راجالاکشمی، نظرات خود را پیرامون محدویت شیوهها و ایدئولوژی هواداران انقلاب مسلحانه، مطرح کرد.
***
آنها قادر به ایجاد دگرگونی اجتماعی نیستند
گروههای ناکسالیت، که به نام حزب کمونیست هند (مائوئیست) فعالیت میکنند، به جریانی تعلق دارند که نمیتوان آن را مارکسیست دانست. این، بدین علت است که متد و سیاستهای آنها بر خشونت آنارشیستی علیه افراد و مردم عادی قرار دارد. آنها در مناطق دورافتادۀ قبیلهای فعالیت میکنند، زیرا به آنها امکان میدهد برای دست زدن به اقدامات خشونتبار فردی از آن مناطق به عنوان پناهگاه استفاده کنند. اینگونه تاکتیکها که عاری از سیاستهای متکی بر مردم است، فقط به طبقات حاکم و دولت کمک میکند. سرکوب حکومتی پاسخ طبقات حاکم به خشونت مائوئیستهاست و هزینه آن بر دوش مردم عادی میافتد که در مناطق فعالیت این گروهها زندگی میکنند. گروههایی مانند «گروه نبرد خلق» People’s War Group و «مرکز مائوئیستی- کمونیستی» Maoist Communist Centre قادر به ایجاد دگرگونی یا تغییر در زندگی مردم ستمدیده نیستند.
حزب کمونیست هند (مارکسیست) از نظر سیاسی و ایدئولوژیک با این ژستهای دروغین به ظاهر «انقلابی» مقابله خواهد کرد. نظر به وضعیت مصیبتبار مردم قبایل در مناطق جنگلی و قصور دولت در تأمین نیازهای حداقل مردم، برخی از این گروهها از وضع بد موجود برای ایچاد جای پایی برای خود سوءاستفاده میکنند. در نهایت، فعالیتهای آنها موجب کمترین توسعهای در این مناطق نخواهد شد، بلکه وضع بد بخشهای محروم را وخیمتر خواهد کرد. اگر در این مناطق کار سیاسی جدی صورت گیرد و تلاشهای صادقانهای برای تضمین حقوق افراد قبایل به خرج داده شود، این گروهها و فعالیتهای آنها منزوی خواهند شد.
در بنگال غربی، در نتیجه بسیج مردم از طرف حزب کمونیست هند (مارکسیست) برای کسب حقوق خود و تضمین اینکه دولت ایالتی به احتیاجات آنها توجه لازم را بنماید، جوخههای مسلح «ناکسالیت» در حال منزوی شدن هستند. ما متوجه شدیم که هر وقت ما این کار را میکنیم، جوخههای «ناکسالیت» کادرهای حزب کمونیست هند (مارکسیست) را هدف قرار داده و اقدام به ایجاد ترور و وحشت در میان مردم میکنند. اما آنها در واقع، به عنوان مثال، در بعضی از مناطق مانند بخشهایی از «میدناپور» Midnapore منزوی شده اند. مردم قبایل با حزب کمونیست هند (مارکسیست) و حزب کمونیست هند هستند.
«ماکسالیت»ها قادر به کسب پایگاه مردمی نشدهاند. آنها پیش از این سعی کردند، اما زمانی که ما با آنها مقابله کردیم، مجبور شدند به مناطق دورافتادهای که در آنجا فعالیت زیرزمینی میکنند، عقبنشینی کنند. اکثر دولتهای ایالتی به این فقط از نقطهنظر نظم و قانون نگاه میکنند. آنها مایل نیستند به مسأله زمین، حق دسترسی به جنگلها، و استثمار مردم قبایل از طرف محور مقاطعهکاران- بوروکراتها توجه یا برخورد کنند.