واکنش «دوستان ایرانی آمریکا» به اعلام پایان مأموریت «نیروهای دمکراتیک سوریه» توسط تام باراک
اخبار روز
منبع: یونگه ولت
دوشنبه، ۲۹ دی ۱۴۰۴
با ادامه پیشروی نیروهای دولتی سوریه در مناطق تحت کنترل اداره خودگردان شمال و شرق سوریه، پروژهای که زمانی برای بسیاری از چپگرایان جهان نماد دموکراسی شورایی و برابری بود، در معرض فروپاشی قرار گرفته است. توافق آتشبس میان دمشق و نیروهای دموکراتیک سوریه، که با میانجیگری واشنگتن و حمایت آنکارا شکل گرفته، عملاً به انحلال اداره خودمختار و نیروهای مسلح آن میانجامد. همزمان، تصرف مراکز کلیدی نفت و گاز، بحران امنیتی در زندانها و اردوگاههای داعش، و عقبنشینی حمایت آمریکا، آینده روژاوا و موجودیت سیاسی کردها را با پرسشهای اساسی روبهرو کرده است. شکست کنونی شاید آغاز پایان پروژه روژاوا باشد، اما به معنای پایان مبارزه نخواهد بود.
***
رؤیا پایان یافت
پایان خودمختاری روژاوا
پرچمهای یگانهای مدافع خلق و یگانهای مدافع زنان کُرد (YPG و YPJ) هنوز بر یک دیوارنگاره در قامشلی در اهتزاز است
خودگردانی دموکراتیک شمال و شرق سوریه، که با نام روژاوا نیز شناخته میشود، با آرمانهایش برای دموکراسی شورایی، برابری جنسیتی و حقوق برابر برای جوامع قومی، توسط بسیاری از چپگرایان در سراسر جهان به عنوان چراغ امید در نظر گرفته میشد. اکنون، این پروژه در مواجهه با حمله نیروهای دولتی سوریه با پایان خود روبرو است.
عامل تعیینکننده احتمالاً تغییر موضع ایالات متحده است، که منطقه تحت چتر نظامی آن توانسته است در ده سال گذشته توسعه یابد. با این حال، صحبت از خیانت واشنگتن اشتباه خواهد بود. در واقع، ایالات متحده هرگز از پروژه سیاسی “خودمختاری دموکراتیک” حمایت نکرد، بلکه منحصراً همکاری نظامی با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) چند قومیتی را که حول جناحهای کرد تشکیل شده بود، دنبال کرد. طرف کرد نیز همواره تأکید کرده است که اتحادش با قدرت امپریالیستی، که به نام مبارزه مشترک علیه “دولت اسلامی” (IS) وارد آن شده بود، صرفاً تاکتیکی بود.
در واقع، هدف اصلی ایالات متحده عقب راندن نفوذ ایران و جدا کردن سوریه از “محور مقاومت” بود. با سرنگونی رژیم بعث و به قدرت رسیدن اسلامگرایان احمد الشرع، ایالات متحده دیگر دلیلی برای ادامه همکاری خود با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) نداشت، که این امر روابط با ترکیه را تیره کرد. در عوض، دولت ترامپ در ازای حمایت از طرح استعماری غزه، به آنکارا در سوریه آزادی عمل داد.
دولت اسرائیل نیز به نوبه خود، پس از انعقاد توافقی با دمشق دو هفته پیش که به آن کنترل جنوب سوریه را میدهد، علاقه خود را به کردهای سوریه به عنوان اهرم فشار از دست داد.
در مناطق مسکونی عربنشین، جایی که نیروهای دموکراتیک سوریه اغلب بیشتر به عنوان اشغالگران تلقی میشدند تا آزادکنندگان از دست داعش، پیشروی نیروهای دولتی در آخر هفته منجر به فرار گسترده واحدهای عرب SDF شد. در نهایت، با تصرف بزرگترین میدانهای نفت و گاز توسط نیروهای الشرع، دولت خودمختار ستون فقرات اقتصادی خود را از دست داد.
همه اینها احتمالاً باعث شد که مظلوم عبدی، فرمانده SDF، عصر یکشنبه در مواجهه با “جنگ اجباری” و برای جلوگیری از “خونریزی بیمعنی بیشتر و تلفات غیرنظامیان”، با توافق آتشبس با میانجیگری واشنگتن موافقت کند. در واقع، این توافق که مهر آنکارا را بر خود دارد، به معنای تسلیم روژاوا، با انحلال اداره خودمختار و نیروهای مسلح آن است.
برای کردها – که هنوز دهها هزار جنگجو دارند – اکنون مسئله دفاع از موجودیت خود مطرح است. از سوی دیگر، رویای چپگرایانه یک فدراسیون ضد ملیگرا و آنارشیستی در شمال سوریه، نقش بر آب شده است.
جهادیهای وابسته به نیروهای دولتی سوریه روز دوشنبه پیروزی خود در رقه را با شلیک تیر هوایی جشن گرفتند
جنگ در سوریه
بسیج عمومی در روژاوا
با وجود توافق آتشبس، حملات نیروهای دولتی سوریه به مناطق تحت اداره خودگردان شمال و شرق سوریه روز دوشنبه ادامه یافت. نیروهای دولتی تلاش کردند شهر مرزی کوبانی را در نزدیکی ترکیه به محاصره درآورند. درگیریها بهویژه پیرامون زندانهایی رخ داد که هزاران عضو سازمان جهادی «دولت اسلامی» در آنها نگهداری میشوند. فوزا یوسف، رئیس حزب سوسیالیستی ـ کُردی اتحاد دموکراتیک (پارتی یەکیتی دموکرات، PYD) که نیروی سیاسی مسلط در منطقه خودگردان است، اعلام کرد: «ما نیروهای کُرد را به بسیج عمومی فرا میخوانیم، زیرا کُردهای روژاوا با تهدید نسلکشی روبهرو هستند.»
در آخر هفته، نیروهای دولتی در یک عملیات برقآسا مناطق عربنشین وابسته به اداره خودگردان در امتداد فرات را تصرف کردند؛ از جمله میدانهای نفت و گاز دیرالزور، سد فرات در نزدیکی طبقه که برای تأمین آب اهمیت حیاتی دارد، و نیز شهر رقه. در این مناطق که پیشتر از پایگاههای اصلی داعش به شمار میرفت، نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) با شورش شبهنظامیان قبیلهای و پیوستن برخی از واحدهای عرب خود به نیروهای دولتی مواجه شدند. شامگاه یکشنبه، مظلوم عبدی، فرمانده کل SDF، توافق آتشبسی را که احمد الشَرع، رئیسجمهور سوریه، ارائه کرده بود، تأیید کرد تا به گفته او «در جنگی تحمیلی از خونریزی بیهوده بیشتر و تلفات غیرنظامیان جلوگیری شود».
فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه، تام باراک، از هر دو طرف به دلیل «تلاشهای سازنده» برای ساختن سوریهای متحد تمجید کرد. با این حال، توافق ۱۴ مادهای در عمل به انحلال اداره خودگردان میانجامد. این توافق انتقال فوری کنترل استانهای رقه و دیرالزور به دولت مرکزی را پیشبینی میکند. همچنین مقرر شده کوبانی از سلاحهای سنگین خالی شود و تنها یک نیروی پلیس محلی در شهر باقی بماند. در این سند هیچ اشارهای به حقوق خودمختاری برای مناطق کُردنشین اصلی در جزیره نشده و صرفاً به فرمان ریاستجمهوری هفته گذشته ارجاع داده شده است که زبان کُردی را بهعنوان «زبان ملی» به رسمیت میشناسد و امکان ارائه آن را بهصورت درس اختیاری فراهم میکند.
بر اساس توافق، نیروهای دموکراتیک سوریه باید منحل شوند و اعضای آنها بهصورت فردی، نه بهعنوان یگانهای منسجم همانگونه که SDF خواستار آن بود، در ارتش سوریه ادغام شوند؛ ارتشی که تاکنون عمدتاً از واحدهای مسلح اسلامگرا تشکیل شده است. عبدی اعلام کرد جزئیات توافق را روز دوشنبه در دمشق با الشرع بررسی خواهد کرد؛ دیداری که به همین منظور سفر رسمی برنامهریزیشده الشرع به برلین در این هفته را به تعویق انداخت. فرمانده SDF پیش از عزیمت به دمشق موضعی تهاجمی اتخاذ کرد و گفت: «دستاوردهای انقلاب و مردممان را با همه ابزارهای در اختیارمان دفاع خواهیم کرد.»
طبق توافق، اردوگاههای بازداشت و زندانهای شمال و شرق سوریه که دهها هزار عضو داعش و خانوادههایشان سالهاست در آنها نگهداری میشوند، باید به مسئولیت دولت مرکزی واگذار شوند. الشرع پیشتر خود بهعنوان یکی از فرماندهان ارشد داعش در نسلکشی ایزدیها در عراق نقش داشته و سپس گروه جهادی خود، هیئت تحریر الشام (HTS)، را بنیان گذاشت که اکنون در دمشق حاکم است.
از این رو شگفتآور نیست که هواداران دولت از همان یکشنبه روند آزادسازی اعضای داعش از زندانها را آغاز کردند. نیروهای دموکراتیک سوریه روز دوشنبه اعلام کردند که نیروهای دولتی زندان الشدادی در استان حسکه و همچنین زندان الاکتان در نزدیکی رقه را تصرف کردهاند؛ زندانی که حدود پنج هزار عضو بلندپایه داعش در آن نگهداری میشوند. بنا بر این گزارش، نیروهای آمریکایی که بهطور رسمی برای مقابله با داعش در شمال سوریه مستقر هستند، در این رویدادها مداخلهای نکردند.
همزمان، در اردوگاه الهول در استان حسکه شورشی در میان خانوادههای اعضای داعش درگرفته است. این اردوگاه که کودکان و نوجوانانِ وابسته به هواداران داعش در آن با آموزههای این سازمان پرورش مییابند، مدتهاست بهعنوان بمبی ساعتی شناخته میشود، زیرا نسل تازهای از جهادیها در آن رشد کرده است.
***
*ادارهٔ خودمختار شمال و شرق سوریه، همچنین شناخته شده با نام روژاوا، به نظام فدرالی خودمختار در مناطق شمال و شرق سوریه گفته میشود. این نظام در ۱۷ مارس ۲۰۱۶ در نشستی در شهر رمیلان در کانتون جزیره به رهبری حزب اتحاد دموکراتیک اعلام شد. در حال حاضر ادارهٔ خودمختار شمال و شرق سوریه از پنج کانتون (منطقه) به نامهای جزیره، کوبانی، رقه، الثوره و دیرالزور تشکیل شده است که در سال ۲۰۲۴ مجموعاً جمعیتی حدود ۴/۶ میلیون نفر داشتهاند. علاوه بر کردها، عربها، آشوریها، ارمنیها، ترکمنها و چرکسها نیز در این مناطق زندگی میکنند.
ادارهٔ خودمختار قبلاً خودمدیریتی دموکراتیک روژاوای کردستان و سپس نظام فدرالی دموکراتیک روژاوا-شمال سوریه نام داشت، اما پس از پیروزی نیروهای دموکراتیک سوریه علیه داعش، قلمرو ادارهٔ خودمختار به مناطق تحت تصرف داعش نیز گسترش پیدا کرد و تمامی مناطق شرق رودخانهٔ فرات را دربر گرفت و به نام کنونی تغییر نام داد.
در ابتدا شهر قامشلی پایتخت و مرکز سیاسی فدراسیون بهشمار میرفت، اما با افزایش خطر حملهٔ ترکیه به مناطق مرزی، شهر عین عیسی از سال ۲۰۱۸ به عنوان پایتخت ادارهٔ خودمختار شمال و شرق سوریه شناختهشد و مرکزیت اداری و سیاسی این فدراسیون بدانجا منتقل شد.
***
اخبار روز
سهشنبه، ۳۰ دی ۱۴۰۴
حزب چپ اروپا: روژاوا در خطر، اقدام فوری اتحادیهٔ اروپا برای صلح و دموکراسی ضروری است
بیانیهٔ حزب چپ اروپا دربارهٔ روژاوا و شمالشرق سوریه
حزب چپ اروپا نگرانی عمیق خود را نسبت به حملات نظامی علیه روژاوای کُردها و در سراسر شمالشرق سوریه اعلام میکند. فروپاشی تلاشها برای برقراری آتشبس و تشدید عملیات نظامی علیه نیروهای دموکراتیکِ تحت رهبری کُردها، جان غیرنظامیان، ثبات منطقه و هرگونه چشماندازِ صلحی عادلانه در سوریه را تهدید میکند.
جنبش کُردی و ادارهٔ خودگردان دموکراتیک در شمال و شرق سوریه همواره در پیِ گفتوگو و یک راهحل سیاسیِ فراگیر بودهاند. این نیروها در شکست داعش نقشی تعیینکننده داشتند و همچنان یکی از معدود پروژههای سیاسیِ کثرتگرا و مبتنی بر برابری جنسیتی در منطقه را نمایندگی میکنند. با این حال، امروز آنان با تجاوز نظامی، آوارگی اجباری و بهحاشیهرانی سیاسی روبهرو هستند، در حالی که بازیگران اقتدارگرا و جهادی بهطور فزایندهای عادیسازی میشوند.
ما بهشدت از رویکرد نامنسجم اتحادیهٔ اروپا انتقاد میکنیم. تعامل سیاسی و حمایت مالیای که به مقامهای حاکم در دمشق داده میشود، در حالی که حمله به غیرنظامیان و ساختارهای دموکراتیک ادامه دارد، حقوق بینالملل و نیز تعهد اعلامشدهٔ خودِ اتحادیهٔ اروپا به حقوق بشر و صلح را تضعیف میکند. ثبات را نمیتوان با سیاستِ دلجویی و امتیازدهی، یا با سکوت، بنا کرد.
حزب چپ اروپا از کمیسیون اروپا، سرویس اقدام خارجی اتحادیهٔ اروپا و نمایندهٔ عالی/معاون رئیس کمیسیون میخواهد که فوراً دست به اقدام بزنند. ما خواهان توقف فوری حمایتهای سیاسی و مالی از مقامهای دمشق، مطالبهٔ روشنِ برقراری آتشبسی قابل اجرا و الزامآور، و نیز تعاملِ واقعی و جدی با «ادارهٔ خودگردان دموکراتیکِ شمال و شرق سوریه» بهعنوان یک بازیگر سیاسیِ مشروع هستیم.
همچنین خواستار آن هستیم که وضعیت روژاوا در دستور کار نشست فوقالعادهٔ آتیِ شورای اروپا قرار گیرد. اتحادیهٔ اروپا باید سیاستی را برگزیند که از دموکراسی دفاع کند، از غیرنظامیان حفاظت کند و حقوق کُردها را به رسمیت بشناسد. سکوت و بیعملی، اتحادیهٔ اروپا را در این وضعیت همدست و شریک میکند.
***
اخبار روز
چهارشنبه، ۱ بهمن ۱۴۰۴
منبع: اومانیته
۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶
کُردها زیر آتش دمشق – سرمقاله اومانیته
تصاویری که از سوریه به دست ما میرسد، هولناک است. مردان احمد الشرع، که مصمماند تجربهٔ انقلابی و دموکراتیک در روژاوا را نابود کنند، راهِ قتلعام، پاکسازی قومی و انتقامگیری از زنان رزمندهٔ کُرد را در پیش گرفتهاند.
آتشبسی که یکشنبه در دمشق پس از درگیریهای خشونتبار در حلب اعلام شد، آتشبس نبود. رئیسجمهور موقت ــ جهادیِ سابق ــ با بهرهبرداری از سکوتِ مجرمانهٔ پایتختهای غربی، میخواهد بار دیگر قلمرو خودمختاری را پس بگیرد که کُردها در پیِ خیزش سوریه در سال ۲۰۱۱، با نبردی سخت و طولانی به دست آورده بودند. کسی که کارآموزی و تجربهاندوزیاش را در صفوف «دولت اسلامی» در عراق گذرانده، کار خود را خوب بلد است.
مظلوم عبدی، فرماندهٔ کل نیروهای کُرد، هشدار میدهد مذاکرات برای ادغام نهادهای مدنی و نظامیِ کُردها در دولت سوریه «بهطور کامل فروپاشیده است». دمشق تسلیمِ بیقیدوشرط میخواهد؛ بیاعتنا به شیوهها، بیاعتنا به تلفات انسانی. مواضع کُردها یکی پس از دیگری هدف حمله قرار میگیرد و ارتشِ الشرع زندانها را میگشاید و با برکت و چراغ سبزِ آنکارا و فرستادگان واشنگتن، صدها جنگجوی داعش را که زیر نظر نیروهای کُرد زندانی بودند آزاد میکند.
در برابر خطرِ بیثبات شدنِ سراسر منطقه، کشورهای ائتلاف ضد داعش ــ از جمله فرانسه ــ که زمانی از رزمندگان کُرد حمایت میکردند، آن هم وقتی در روژاوا آخرین سد در برابر پیشروی جهادیها بودند، باید لحن خود را تندتر کنند و از این نرمش و مدارا در قبال قدرتِ تازهٔ سوریه بیرون بیایند؛ قدرتی که به همهٔ اقلیتهای کشور حمله میکند. یک سال پس از سرنگونی رژیم بعثی و فرار بشار اسد دیکتاتور، احمد الشرع سوریه را به انبار باروتی بدل کرده است که در آن علویها، دروزیها و کُردها تهدید میشوند و زیر فشار و آزار قرار میگیرند.
اما چه اهمیتی دارد؟ برای واشنگتن، مهم این است که کنترل را در دست خود نگه دارد. روز سهشنبه، تام باراک، فرستادهٔ ویژهٔ دونالد ترامپ در سوریه، اعلام کرد «ماموریت اولیهٔ نیروهای دموکراتیک سوریه به عنوان نیروی اصلیِ ضد داعش در میدان» اکنون «تا حد زیادی منسوخ شده است». واشنگتن بر قدرت جدید سوریه تکیه میکند تا امنیت منطقه را حفظ کند؛ قماری بیمنطق و دیوانهوار.
***
اخبار روز
سهشنبه، ۳۰ دی ۱۴۰۴
روژاوا تنهاست؛ چه کسی به روژاوا کمک میکند؟ مراد کارییلان، فرمانده ارشد پکک: «شما را تنها نخواهیم گذاشت»
فرمانده ارشد هپگ (نیروهای مدافع خلق)، مراد کارییلان، با تأکید بر تهدیدات تازه علیه روژاوا اعلام کرد که خلق کورد و نیروهای مقاومت آن هر بهایی را خواهند پرداخت، اما روژاوا را تنها نخواهند گذاشت. او هشدار داد که حملات ترکیه، داعش و شبهنظامیان منطقهای تنها حمله به روژاوا نیست، بلکه تهدیدی علیه آینده کل کوردستان است و سکوت دولتهای بینالمللی این بحران را تشدید کرده است. کارییلان از بسیج عمومی و سازماندهی همه کوردها برای دفاع از روژاوا خبر داد و گفت: «شما تنها نیستید، اما باید خودتان باور داشته باشید.»
***
جنگ در سوریه وارد مرحلهای تازه شده است؛ تحولات این مرحله که از حلب آغاز شد و به تدریج به شمالشرق سوریه گسترش یافته، نشاندهنده وجود یک طرح گسترده برای درهم شکستن سیاسی و نظامی روژاوا است.
بازیگران بینالمللی که سالها با بهانه «مبارزه با داعش» در منطقه حضور داشتند، امروز در برابر بازگشت همان ساختارهای ایدئولوژیک و تشکیلاتی با نوعی انفعال چشمگیر مواجهاند. «دولت اسلامی» شاید از نظر نظامی شکست خورده باشد، اما از نظر سیاسی نابود نشده است. شبکههای آن با نامهای تازه و ظاهر دگرگونشده ــ مانند هیئت تحریر الشام (HTS) ــ در حال بازسازمانیابی و بازگشت به معادلات قدرت منطقهای هستند.
این روند که از حلب آغاز شد، از رقه عبور کرده و اکنون به حسکه رسیده است. ایجاد عامدانه خلأهای امنیتی و بیثباتسازی شمالشرق سوریه، زمینه را برای تشدید تنش فراهم میکند. یکی از عناصر کلیدی این روند، اردوگاه الهول است؛ جایی که سالهاست بهعنوان یکی از خطرناکترین نقاط جهان شناخته میشود.
در الهول دهها هزار نفر از مظنونان به عضویت در داعش و خانوادههایشان نگهداری میشوند. گزارشهای بینالمللی نشان میدهد که بهویژه کودکان در این اردوگاه بهطور سیستماتیک در معرض القائات رادیکال اسلامگرایانه قرار دارند. این اردوگاه نه تنها یک فاجعه انسانی است، بلکه تهدیدی بلندمدت برای امنیت منطقه و جهان محسوب میشود.
ترکیه نیز یکی دیگر از بازیگران محوری این روند است. دولت اردوغان سالهاست از شبهنظامیان اسلامگرا بهعنوان نیروهای نیابتی در سیاست سوریه استفاده میکند. با حمایت سیاسی، لجستیکی و نظامی ترکیه، صدها گروه مسلح علیه جمعیت کُرد و ساختارهای خودمدیریتی روژاوا بهکار گرفته شدهاند. این گروهها اگرچه در نام و ائتلاف متفاوتاند، اما از نظر ایدئولوژیک و عملی در امتداد داعش قرار دارند.
هدف این حملات صرفاً کنترل نظامی مناطق نیست؛ هدف، خودِ مدل اجتماعی روژاوا است: پروژهای مبتنی بر تنوع قومی و دینی، خودمدیریتی محلی و مشارکت فعال زنان.
موضع جامعه بینالمللی همچنان متناقض باقی مانده است. پس از گفتوگوهای سوری–اسرائیلی در ۶ ژانویه در پاریس، تحولات میدانی پرسشهایی جدی درباره مسئولیت فرانسه و ایالات متحده مطرح کرده است.
جوانان کُرد، زنان و مردانی که نقش تعیینکنندهای در شکست داعش داشتند، امروز بار دیگر با همان خطر مواجهاند؛ این بار با شکلی رسمیتر و پوششی سیاسی.
یادآوری تاریخی: شنگال و مقاومت در برابر داعش
در سال ۲۰۱۴، «دولت اسلامی» بخشهای گستردهای از عراق را تصرف و به شنگال، محل زندگی یزیدیها، نفوذ کرد. ارتش عراق در مواجهه با داعش فرار کرد و مردم را رها ساخت. داعش دست به نسلکشی زد: مردان کشته شدند، پسران بهعنوان کودکسرباز برده شدند و زنان و دختران مورد خشونت شدید قرار گرفتند. حدود ۴۰۰ هزار یزیدی مجبور به فرار شدند، اما منابع آب در دست داعش بود و مردم در گرمای سوزان سرگردان ماندند.
در این بحران، «واحدهای دفاع مردمی» (YPG) و «یگانهای مدافع زنان» (YPJ) از روژاوا وارد عمل شدند و گذرگاه انسانی ایجاد کردند و صدها هزار یزیدی را نجات دادند. YPG/YPJ داعش را از شنگال بیرون راندند و پس از آزادسازی، به آموزش نیروهای دفاعی محلی یزیدی (YBŞ) و بازسازی جامعه و ایجاد ساختارهای خودمدیریتی بر اساس مدل کنفدرالیسم دموکراتیک کمک کردند.
روژاوا وقتی همسایگانش مورد حمله قرار گرفتند، وارد عمل شد و با شکست منطقهای اسلامگرایان، هزاران مبارز داعش را در زندانها نگه داشت.
امروز، صبح سهشنبه، ۱۵۰۰ زندانی داعش آزاد شدند. نیروهای خودخوانده رئیسجمهور سوریه، احمد الشراء، منطقهای را که زندان در آن قرار دارد، تصرف کردهاند. با وجود آتشبس ادعایی، حملات علیه خودمدیریتی در شمالشرق سوریه ادامه دارد.
به گفته سخنگوی «نیروهای دموکراتیک سوریه»، که YPG/YPJ نیز بخشی از آن هستند، تروریستهای آزادشده در حال سازماندهی مجدد هستند تا مناطق تحت حفاظت نیروهای دموکراتیک سوریه را دوباره هدف قرار دهند. آنچه در روژاوا میگذرد، صرفاً مسئلهای منطقهای نیست؛ بازسازمانیابی ساختارهای رادیکال اسلامگرا تهدیدی مستقیم برای امنیت بینالمللی است.
اعتراضها در کردستان عراق، سوریه، ترکیه و اروپا
در واکنش به این حملات، طی شب گذشته تا صبح امروز، شهرهای مختلف کردستان عراق شاهد تظاهرات و تجمعات گسترده بود. معترضان با سردادن شعار علیه ادامه حملات شورشیان سوریه و آمریکا، خواستار توقف فوری اقدامات و ورود نهادهای بینالمللی شدند.
در اربیل، هزاران نفر مقابل کنسولگری آمریکا تجمع و علیه واشنگتن شعار دادند؛ چرا که کاهش حضور مستقیم آمریکا و سکوت آن در برابر حملات ترکیه و شورشیان سوریه، از سوی رهبران کردی به معنای «رهاشدن در لحظه حساس» تعبیر شده است.
اعتراضات تنها به عراق محدود نماند؛ در اروپا، اعضای جامعه کردهای مهاجر با برگزاری تجمعات خواستار فشار دولتهای اروپایی بر دمشق برای توقف فوری حملات شدند. در ترکیه نیز دیاربکر، استانبول و وان شاهد تظاهرات مشابه بودند، اما نیروهای امنیتی با گاز اشکآور و گلوله پلاستیکی تجمعکنندگان را پراکنده و دهها نفر را بازداشت کردند.
مراد کارییلان: «هر بهایی که لازم باشد خواهیم پرداخت، اما شما را تنها نخواهیم گذاشت.»
مراد کارییلان، فرمانده «هپگ» شاخه نظامی حزب کارگران کردستان (پکک) در کردستان باکور (شمال کردستان/ترکیه)، با تأکید بر شرایط تاریخی کنونی اعلام میکند که جنگی گسترده از حلب تا حسکه علیه روژاوای کوردستان در جریان است؛ جنگی که نه فقط روژاوا، بلکه آینده کل خلق کورد و هر چهار بخش کوردستان را هدف قرار داده است. او میگوید: «این حملات علیه روژاوای کوردستان تنها حملهای به روژاوا نیست، بلکه حملهای به تمام کوردستان است.»
کارییلان این حملات را بخشی از طرحی از پیش آمادهشده برای حذف اراده سیاسی خلق کورد میداند و هشدار میدهد که در صورت فراهم شدن شرایط، باشور کوردستان نیز میتواند هدف بعدی باشد. او با تأکید بر نقش ترکیه بیان میکند: «اکنون باید مسئولان دولت ترکیه بدانند؛ ما کودک نیستیم… با دست تبهکاران نسلکشی را تحمیل میکنی، هیچکس این را نمیپذیرد.»
او نقش سکوت و انفعال دولتهای بینالمللی را نیز برجسته میکند و میگوید: «این موضعی است که اکنون ائتلاف بینالمللی نشان میدهد، یعنی راه را برای این حملات باز میکند… این در تاریخ لکهای خواهد بود.» کارییلان با اشاره به مقاومت قسد در اطراف زندانها، میگوید نیروهایش اجازه نمیدهند که زندانیان داعش فرار کنند و آنها با تجربه و تاکتیکهای مناسب از خود و جامعه دفاع خواهند کرد.
فراخوان خودمدیریتی دمکراتیک برای بسیج عمومی، به گفته کارییلان، یک دعوت به میدان برای تمام جوانان کورد و کوردهای چهار بخش و خارج از کشور است: «خلق ما در روژاوای کوردستان، خلق عزیز ما؛ شما با میهندوستی و مقاومت خود چیزهای بسیاری به ما آموختید… شما تنها نیستید.»
او در پایان با ستایش از مقاومت نیروهای یپگ، یپژ و قسد، تأکید میکند که با سازماندهی، خونسردی و تکیه بر تجربههای پیشین ــ از جمله مقاومت کوبانی ــ خلق روژاوا قادر به ایستادگی در برابر این توطئه بزرگ خواهد بود و پیام اصلی او روشن است: «هر بهایی که لازم باشد خواهیم پرداخت، اما شما را تنها نخواهیم گذاشت.»
عضو شورای اجرایی کنفدرالیسم جوامع کوردستان (کجک)، مصطفی کاراسو نیز تمام خلق کورد و نیروهای دمکراتیک را فراخواند که برضد حملات اشغالگرانه علیه روژاوا مقاومت کنند و گفت: «این حمله نهتنها علیه روژاوا، بلکه علیه تمام خلق کورد میباشد.»
وی همچنین خطاب به نیروهای انقلابی دموکراتیک در سراسر جهان گفت؛ همانطور که آنها در سالهای ۲۰۱۴-۲۰۱۵ از کوبانی حمایت زیادی کردند و در پیروزی کوبانی نقش داشتند، امروز نیز باید نقشی ایفا کنند. به همین مناسبت، از همه خلق کورد، دوستانمان و نیروهای دموکراتیک میخواهم که در کنار هم علیه حملاتی که اکنون در جریان است، مبارزه کنند.
بیانیه اداره خودمدیریتی دموکراتیک کانتون جزیره: در برابر هر تهدیدی که امنیت ما را نشانه رود، ایستادگی خواهیم کرد
ما مشارکت خود در بسیج عمومی را اعلام میکنیم. برای دفاع از مردم و انقلابمان، برای تقویت مسیر مقاومت و پاسداری از خاک و کرامت، این بسیج وظیفهای ملی و اخلاقی است. همچنین با نزدیک شدن به سیزدهمین سالگرد تأسیس اداره خودمدیریتی، این وظیفه باید به شکلی خردمندانه، سازمانیافته و با مسئولیتی عمومی ادامه یابد.»
***
در این چارچوب تأکید میکنیم که ما پایبند به حفاظت از دستاوردهای انقلاب روژاوا و ۱۹ ژوئن هستیم؛ روزی که حاصل فداکاریهای بزرگ و مبارزه طولانی علیه استبداد و ترور است.
همچنین اعلام میکنیم که ما طرفی فعال و دائمی در هر تلاشی برای حل تمامی مشکلاتی که سوریه با آن روبهروست باقی خواهیم ماند. این بخشی از باور ما به گفتوگویی است که باید به یک چشمانداز راهبردی برای حل سیاسی، دموکراتیک و غیرمتمرکز منجر شود؛ راهحلی که حقوق همه نهادها را تضمین کند و صلح و آرامش را برقرار سازد. ما تأکید میکنیم که خواهان صلح هستیم. در عین حال اعلام میکنیم که صلح واقعی بدون خوددفاعی تحقق نمییابد. اما اگر جنگ بر ما تحمیل شود و موجودیت و حقوق مردم ما هدف قرار گیرد، تأکید میکنیم که آماده دفاع از خود هستیم و در برابر هر تهدیدی که امنیت مناطق ما را نشانه رود، ایستادگی خواهیم کرد.
ما بر حقوق قانونی همه نهادهای منطقه تأکید میکنیم، زیرا این حقی اصیل است که نباید انکار شود یا مورد معامله قرار گیرد. به همین دلیل نیز میخواهیم این حق در چارچوب یک قانون اساسیِ سوریهی دموکراتیک و چندگانه که برابری و عدالت را برای همهی مردم تضمین کند، جای گیرد.