تارنگاشت عدالت- دورۀ سوم
منبع: مورنینگ استار (سرمقاله)
۱۸ فوریه ۲۰۲۵
پیشنهاد ترامپ برای منابع اوکراین حقایق سخت در مورد این جنگ را آشکار میکند
خواست دونالد ترامپ برای یک «معامله بازپرداخت» ۵۰۰ میلیارد دلاری که اوکراین را به واگذاری کنترل منابع طبیعی خود واگذار میکند، توسط «تلگراف» افشا شده است.
همانطور که آمبروز ایوانز پریچارد، مقالهنویس روزنامه اشاره میکند، شرایط پیشنهادی در مقایسه با آلمان پس از جنگ جهانی اول، بسته غرامت تنبیهی بیشتری است. ایالات متحده نه فقط ۵۰ درصد از درآمدهای آتی از استخراج منابع را دریافت خواهد کرد، بلکه حق اول را برای همه قراردادهای صادراتی آتی خواهد داشت.
اوکراین که به عنوان کشوری که به نمایندگی جهان آزاد در «خط مقدم دموکراسی» میجنگد تحسین میشد، اکنون باید مبالغ غیرقابل محاسبهای را که به دلیل تأمین مالی جنگ خود در سه سال گذشته به ایالات متحده بدهکار است بپردازد و آینده خود را به رهن بگذارد.
ترامپ زمانی که در اولین دوره ریاست جمهوری خود اعتراف کرد که نیروهای آمریکایی «فقط برای نفت» در سوریه هستند، با صدای بلند انگیزههایی را بیان کرد که روسای جمهور سابق ایالات متحده ترجیح میدادند در پوشش ماموریتهای ضد-تروریستی یا بشردوستانه پنهان کنند.
خواستههای ترامپ، حتی اگر رئیسجمهور ولودیمیر زلنسکی این معامله را در ازای ضمانتهای ایالات متحده برای تضمین صلح با روسیه بپذیرد، ضربه سختی است.
با این حال، از همان ابتدا، کشمکش بین غرب و روسیه در اوکراین بر سر کنترل منابع بوده است، و خواستههای نهادهای غربی از جمله اتحادیه اروپا، صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی طی سالها غارتگرانه بوده است.
خود کودتای میدان ۲۰۱۴، واکنشی بود به تصمیم رئیسجمهور وقت ویکتور یانوکوویچ مبنی بر عدم پیگیری توافقنامه همکاری با اتحادیه اروپا، که شامل «لغو کامل تعرفهها … آزادسازی برای امکان دسترسی بیشتر ارائه دهندگان خدمات اروپایی به بازار، و افزایش حمایت از سرمایهگذاران خارجی …» میشد.
دولت یانوکوویچ میترسید که صنعت اوکراین با استانداردهای اتحادیه اروپا همسو نباشد: نتواند صادرات به روسیه را با صادرات به اتحادیه اروپا جایگزین کند، و یا با تولیدکنندگان بزرگ اتحادیه اروپا در داخل رقابت کند، و موجب صنعتیزدایی و سقوط اوکراین به تامینکننده مواد خام برای اقتصادهای توسعهیافتهتر بشود.
او به زودی سرنگون شد. در ازاری کاهش مزایای بازنشستگی و دستمزدها در بخش دولتی، خصوصیسازی بانکها و بازاریسازی قیمتهای آب و انرژی، که بین ۱۹-۲۰۱۳ دوازده برابر افزایش یافت، «وامهای» صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی از راه رسید.
مؤسسات غربی برای لغو قانون عدم فروش خصوصی اراضی کشاورزی، در حالی که شرکتهای بزرگ کشت و صنعت به برخی از حاصلخیزترین زمینهای کشاورزی روی زمین چشم دوخته بودند، شدیداً فشار وارد کردند.
مقررات زدایی از بازار زمین با مخالفت شدید اکثریت عظیمی از اوکراینیها – بین ۷۰ تا ۸۰ درصد در اکثر نظرسنجیها – روبهرو شد و موضوع اعتراضات مداومی بود که دولت اوکراین فقط در طول قرنطینه کووید در سال ۲۰۲۰، زمانی که تظاهرات ممنوع شد، موفق شد آن را به زور از بین ببرد.
از زمان تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲، کمکهای بیشتر غرب، به آنچه موسسه اوکلند در سال ۲۰۲۳ آنرا یک «برنامه تعدیل ساختاری شدید» نامید، و شامل کاهش بیشتر در تامین اجتماعی و تشدید خصوصیسازیها میشود، گره خورده است.
هیچکدام از اینها تهاجم روسیه را، که به نوبه خود شامل تصاحب منابع میشود، توجیه نمیکند – شرکت «مجتمع کشت تکاچف (Tkachev Agrocomplex) که به الیگارشی به همین نام که وزیر کشاورزی سابق روسیه است تعلق دارد، به تصرف ۴۰۰هزار هکتار از اراضی کشاورزی در اوکراین اشغالی متهم است.
اما این ریاکاری سیاستمدارانی را آشکار میکند که «در کنار اوکراین میایستند»، و در عین حال «اصلاحاتی» را تحمیل میکنند که از مردم اوکراین خلع ید نموده و آنها فقیر میکند.
این ماهیت جنگ اوکراین را به مثابه یک جنگ بر سر زمین و منابع نشان میدهد که در آن سربازان اوکراینی به نمایندگی از سرمایه ایالات متحده و اتحادیه اروپا، نه برای آزادی و دمکراسی، جان خود را از دست میدهند.
اکنون، واشنگتن که مسئولیت قابلتوجهی برای تحریک جنگ دارد، در فکر تقسیم منابع با روسیه است. اوکراینیها پشت میز مذاکره نیستند، اما صدای آنها ناشنیده گرفته شده و به منافع آنها، از جمله توسط دولت خودشان، برای سالها، خیانت شده است.