تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: هدف، نشریه حزب کمونیست سوئد
نویسنده: کارل گونارسون
۸ مه ۲۰۲۵
۹ مه، روز پیروزی، – ۸۰ سال پیش سوسیالیسم برای پیروزی بر فاشیسم حیاتی بود
پیروزی ارتش سرخ شوروی بر فاشیسم هیتلری، هشتاد سال پیش، یک پیروزی تاریخی برای سوسیالیسم بود. ما شجاعت و فداکاری سربازان ارتش سرخ و همچنین پارتیزانهای ضد-فاشیست در سراسر اروپا به رهبری کمونیستها را ارج مینهیم. ما میلیونها قربانی رژیمهای فاشیستی و جنگهای امپریالیستی آنها را به یاد میآوریم، و اینکه چگونه ۲۷ میلیون شهروند و سرباز شوروی جان خود را در مبارزه با فاشیستهای متجاوز و در مبارزه برای عقب راندن آنها به برلین، جایی که پیروزی نهایی بر رایش سوم به دست آمد، از دست دادند.
پیروزی برای سوسیالیسم در سطوح مختلف
این از چندین جهت برای سوسیالیسم یک پیروزی بود. رهبری شوروی میدانست که کشورهای سرمایهداری دیر یا زود برای پایان دادن به دولت انقلابی سوسیالیستی کارگری سعی خواهند. تهاجم رایش سوم کوششی برای استعمار و نسلکشی بود و دفع آن – هم برای مردم شوروی و هم برای نخستین دولت سوسیالیستی، مسأله بقا بود. اگر سیاستهای اقتصادی حزب کمونیست اتحاد شوروی در صنعتی کردن کشور در مقیاس و سرعتی بیسابقه موفق نمیشد، این امر غیرممکن میبود. به نقل از ژوزف استالین: «ما ۵۰ تا ۱۰۰ سال از کشورهای پیشرفته عقب هستیم. باید ظرف ده سال به آنها برسیم. یا این را انجام میدهیم، یا آنها ما را له میکنند.»
هشتاد سال پیش، سوسیالیسم-کمونیسم در پیروزی بر فاشیسم تعیینکننده بود. با این حال، دولت سرمایهداری روسیه امروز، برای حمایت از یک جنگ امپریالیستی علیه یکی دیگر از جمهوریهای سابق شوروی، این پیروزی را به نفع خود مصادره کرده است. جنگی که در آن برادران با یکدیگر میجنگند، جایی که کارگران، کارگران را میکشند. جنگی بین مردمی که در دوران شوروی در صلح با هم زندگی میکردند، اما اکنون در قربانگاه سرمایه انحصاری قربانی میشوند.
اینکه پیروزیهای سخت به دست آمدۀ مردم شوروی امروز به این شکل مورد استفاده قرار میگیرد، توهین به فداکاریهایی است که آنها برای درهم شکستن هیولای نازی انجام دادند، و توهین به همه زحمتکشان جهان است. ما این تحریف میراث اتحاد شوروی کبیر را محکوم میکنیم.
فاشیسم گذار سرمایهداری به ترور آشکارا طبقاتی بود
ظهور فاشیسم در قرن بیستم نه تصادفی بود و نه نتیجه یک «مرد بزرگ تاریخ»، بلکه نتیجه سرمایهداری در بحران و نیاز سرمایه انحصاری به حفظ خود بود. فاشیسم نه انحراف از سرمایهداری، بلکه گذار سرمایهداری به ترور آشکارا طبقاتی بود، زمانی که دموکراسی بورژوایی دیگر نمیتوانست نظم خود را تضمین کند.
درست مانند دهه ۱۹۳۰، ما امروز شاهد یک مسابقه تسلیحاتی سریع در تدارک برای چیزی هستیم که میتواند جنگ بزرگ دیگری برای توزیع مجدد امپریالیستی باشد. ما شاهد تجدید حیات ناسیونالیسم در مقیاسی بزرگ هستیم، و بسیاری از احزاب چپگرا شوونیسم را – البته به صورت پنهان – به گونهای که یادآور خیانت بزرگی است که احزاب سوسیال دموکرات هنگام رأی دادن به اعتبارات جنگی مرتکب شدند و بدین ترتیب جنگ جهانی اول امپریالیستی و کشتار پس از آن را ممکن ساختند، پذبرفتهاند. علاوه بر نظامیسازی فزاینده، که هزینه هنگفت آن بر طبقه کارگر تحمیل میشود، شاهد سرکوب فزاینده در همه جبههها نیز هستیم.
برخلاف دهه ۱۹۳۰، کارگران امروز دیگر اتحاد شوروی را ندارند که به آن امید ببندند. ابرقدرت سوسیالیستی از بین رفته ، در برابر ضدانقلاب شکست خورده و خاطره آن با تبلیغات و تجدیدنظرطلبی تاریخی لکهدار شده است. اما مردم آنچه را زمانی به دست آوردند، میتوانند دوباره به دست آورند.
با تشدید تضادهای درون امپریالیسم – بالاترین مرحله سرمایهداری – و همراه با آن افزایش خطر جنگ عمومی، صحنه برای بازگشت فاشیسم آماده میشود. اگر قرار است مبارزه علیه این بازگشت پیروز شود، نمیتواند نظامی که فاشیسم از آن رشد میکند، یعنی سرمایهداری، را نادیده بگیرد. پیروزی نهایی بر فاشیسم فقط با نابودی این نظام حاصل میشود. بنابراین، این پیروزی نهایی مستلزم ساختمان سوسیالیسم است و بنابراین مبارزه علیه فاشیسم باید مبارزه برای قدرت طبقه کارگر و سوسیالیسم-کمونیسم باشد. تنها سوسیالیسم میتواند یک سنگ قبر بر روی فاشیسم بگذارد.
با الهام از مبارزه قهرمانانه ضد فاشیستی ارتش سرخ و مردم شوروی، میتوانیم اطمینان کامل داشته باشیم که با عزم و انضباط میتوانیم بار دیگر با فاشیسم روبهرو شویم و بر آن پیروز کردیم، درست مانند آنهایی که پیش از ما رفتند. با آموزههای تاریخ و راهنمای مارکسیسم-لنینیسم، هدف ما روشن و تزلزلناپذیر خواهد بود.
زنده باد پیروزی ارتش سرخ قهرمان شوروی!
زنده باد قهرمانان و شهدای مقاومت ضد-فاشیستی!
زنده باد سوسیالیسم-کمونیسم!
کارل گونارسون،
دبیر بینالملل حزب کمونیست سوئد