عدالت: در «اخبار روز (۲۰ آذر ۱۴۰۲) یک گزارش خبری با عنوان «جزئیات طرح ۱۱ ماده‌ای پیشنهادی ترکیه به شورای امنیت سازمان ملل برای حل‌وفصل درگیری در غزه» منتشر شد.

https://www.akhbar-rooz.com/226293/1402/09/20/

تحلیل زیر درجه صداقت دولت حزب توسعه و عدالت را در مخالفت با اسرائیل، و حمایت از فلسطین می‌سنجد. معیارهای این سنجش را می‌توان در باره همه دولت‌ها و نیروها و جریانات سیاسی بکار بست.

***

تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

منبع: چپ (soL)، پایگاه خبری حزب کمونیست ترکیه
نویسنده: دکتر ایرهان نالچاچی
۱۶ دسامبر ۲۰۲۳

آیا دولت حزب عدالت و توسعه می‌تواند در مخالفت خود با اسرائیل صادق باشد؟

 

کشتار اسرائیل در غزه ادامه دارد، تلفات مانده در زیر آوار هنوز منتشر نشده است، اما ۲۰ هزار نفر که نیمی از آن‌ها کودک بودند، با بمب‌های اسرائیل جان باختند. در جهان هیچ کشوری به غیر از اسرائیل، آزادی انجام چنین قتل‌عامی را ندارد.

حدود ۸۵ درصد جمعیت غزه بدون خانه مانده‌ است. از بمباران بیمارستان‌ها و مدارس مشخص است که اسرائیل می‌خواهد مردم غزه را بیرون کند. آن‌ها هیچ فضایی برای زندگی باقی نمی‌گذارند.

دولت حزب عدالت و توسعه از ۷ اکتبر نسبت به اسراییل تند برخورد داشته است، این کشتار را محکوم نموده و آمادگی خود را برای تبدیل شدن به یک کشور تضمین‌کننده آتش‌بس و مدیریت آن اعلام کرده است. کمک‌های بشردوستانه را از طریق مصر به غزه ارسال کرده است، گرچه هنوز نرسیده‌اند. در سازمان ملل متحد به آتش‌بس رای داد.

بیایید صداقت این مخالفت را در تاریخ معاصر بسنجیم:

۱- ترکیه نیز به توطئه علیه سوریه، تنها کشور عربی ضد اسرائیل پیوست
در حالی‌که تقریباً همه کشورهای عربی تحت نفوذ امپریالیسم ایالات متحده از احساسات ضد-اسرائیلی خود دست کشیدند، سوریه تنها ماند. توطئه علیه سوریه که در سال ۲۰۱۱ بسرکردگی دولت آمریکا آغاز شد، اهداف ژئواستراتژیک داشت و احتمالاً همراه با اسرائیل طراحی شده بود. سوریه یک کشور غنی از نفت و گاز طبیعی نبود، اما مرکز مقاومت بود.

برای سازماندهی یک جنگ داخلی در سوریه، ایالات متحده نه تنها از سازمان‌های جهادی که ساخته بود، بلکه از متحدین خود در منطقه، ترکیه، قطر و عربستان سعودی نیز استفاده کرد.

بخشی از خاک سوریه قبلاً در اشغال اسرائیل بود. بخش دیگر آن به اشغال آمریکا و باندهای جهادی درآمد. اسرائیل می‌تواند هر طور که می‌خواهد سوریه را بمباران کند.

و سوریه همچنان تحت محاصره اقتصادی ناعادلانه و شرم‌آور ایالات متحده و دیگر اعضای امپریالیسم غربی قرار دارد.

کسانی که در توطئه سوریه شرکت می‌کنند نمی‌توانند در مخالفت خود با اسرائیل صادق باشند. این باید در ابتدا نوشته شود.

۲- مخالفت با اسرائیل بدون مخالفت با امپریالیسم آمریکا غیر ممکن است
دولت‌های سرمایه انحصاری تقریباً در همه جای دنیا، جهان را به سوی بی‌اخلاقی بی‌سابقه‌ای کشانده‌اند.

هر سال، سازمان ملل متحد علیه محاصره غیرانسانی و غیرقانونی ۶۰ ساله کوبا توسط ایالات متحده رأی می‌دهد و اکثراً همه کشورها به غیر از ایالات متحده و اسرائیل، به رفع محاصره رأی می دهند.

بنابراین، آن‌ها فکر می‌کنند که دست و وجدان خود را پاک کرده‌اند. اما، آمریکا و اسرائیل را تحریم نمی‌کنند، روابطشان را خراب نمی‌کنند و اتحاد، روابط مالی و تجارت ادامه دارد.

اکنون، در رای آتش‌بس در سازمان ملل، علاوه بر آمریکا و اسرائیل، کشورهایی بودند که برای حفظ وضع موجود رای منفی و ممتنع دادند. اکثریت، از جمله ترکیه رای مثبت دادند.

اما ترکیه هنوز متحد ایالات متحده است. پایگاه‌های آمریکا و ناتو، رادارها و سلاح‌های هسته‌ای هنوز در ترکیه مستقر هستند. هنوز تصور می‌شود که متحد بودن با اوباش‌ترین، خائن‌ترین، نژادپرست‌ترین و خونین‌ریز ترین دولت جهان، اخلاق سیاستمداران نظام را خدشه‌دار نمی‌کند.

ترکیه هم‌چنان به دنبال خرید اف-۱۶ از ایالات متحده است، هم‌چنان به خود می بالد که یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌های ناتو است و با حضور عملی اسرائیل در ناتو مخالفتی ندارد.

۳– بدون مخالفت قاطع با امپریالیسم نمی‌توانید ضد-اسرائیل باشید
از سوی دیگر، ایالات متحده آمریکا تنها مرکز امپریالیستی امروز نیست. با نزول سلطه ایالات متحده، تمام قدرت‌های سرمایه، اعم از بزرگ و کوچک، نگرش امپریالیستی برای خود را آغاز کردند.

این یکی از دلایلی است که هیچ تحریم شدیدی علیه اسرائیل وجود ندارد. تقریباً هیچ دولتی طرفدار آزادی و توسعه برابر خلق‌ها نیست.

در ترکیه و اسرائیل، طبقه حاکم سرمایه انحصاری خودی است. هر دوی آن‌ها یک سیاست توسعه‌طلبانه را دنبال می‌کنند. گاهی رقابت وجود دارد، اما از سوی دیگر، بین آن‌ها برادری طبقاتی وجود دارد.

به عنوان مثال، پیشنهاد ترکیه برای تضمین ضمانت در مسئله فلسطین با هدف این کشور برای افزایش سلطه خود در منطقه همراه است.

امروز، مخالفت با امپریالیسم قیام علیه نظم موجود است. کسانی که نمی‌توانند این‌را انجام دهند فقط در حرف اعتراض می‌کنند.

۴- با حفظ روابط اقتصادی با اسرائیل نمی‌توانید مخالفت‌های معتبری را مطرح کنید
زمانی که حزب عدالت و توسعه به قدرت رسید، حجم تجارت بین اسرائیل و ترکیه حدود ۱٫۴میلیارد دلار بود. این طی بیست سال بیش از ۵۰۰ درصد افزایش یافت و به ۹ میلیارد دلار رسید. به عنوان مثال، اسرائیل ۶۵ درصد آهن و فولاد خود را از شرکت‌های ترکیه‌ای وارد می کند. اسرائیل رتبه دهم را در صادرات ترکیه دارد.

این افزایش تحت تأثیر «One Munite» یا حمله به ماوی مرمره قرار نگرفت و در سراسر حکومت حزب عدالت و توسعه افزایش یافت. اکنون به نظر نمی‌رسد که کشتار غزه بر تجارت تأثیر بگذارد.

گفته می شود پیش از حادثه غزه، اردوغان و نتانیاهو در خارج از کشور دیدار کردند و اردوغان پروژه انتقال نفت و گاز طبیعی اسرائیل از طریق ترکیه به اروپا را مطرح کرد.

عدالت: «یک دقیقه» به بخشی از شرکت اردوغان در میزگرد بررسی جنگ ۲۰۰۹-۲۰۰۸ غزه، در داووس ۲۰۰۹ اشاره دارد.

 

اما، ویژگی‌های نژادپرستانه، ستمگرانه و اشغال‌گرانه دولت اسرائیل با کشتار غزه ظاهر نشد. آن‌ها می‌خواستند مردم فلسطین را در سرزمین‌هایی که از بدو تأسیس‌شان اشغال کرده‌اند، نابود کنند.

از سوی دیگر، بیایید همه موارد فوق را کنار بگذاریم، و فرض کنیم که خشم اردوغان، به ویژه در مورد حمایت او از اخوان‌المسلمین و حماس واقعی است.

این برای درک موضوع مورد بحث ما و ترکیه امروز بسیار مهم است. اردوغان قدرت اداره ترکیه را ندارد. دلیل این‌که چرا اینقدر قدرتمند به نظر می‌رسد، دیکتاتوری مطلق سرمایه انحصاری است.

اینونو، مندرس، دمیرل، اجویت، هر چه هست، همه حاکمان قبلی ترکیه از اردوغان قوی‌تر بودند. زیرا اموال عمومی را تحت کنترل خود داشتنند، می‌توانستند مدیریت کنند و تصمیم بگیرند، اکنون تقریباً چیزی از دولت باقی نمانده است، چه چیزی را مدیریت خواهید کرد؟

ببینید، اردوغان مخالف نرخ بهره بالا بود. اکنون ترکیه توسط سرمایه مالی امپریالیسم غربی اداره می‌شود، بانک‌های بین‌المللی به نام بهره بالا ترکیه را اسیر خود کرده‌اند. مهمت شیمشک، وزیر خزانه‌داری و دارایی، عامل سرمایه مالی است. او وظیفه دارد آخرین اموال عمومی را واگذار کند و زحمتکشان را وادار به پرداخت بدهی‌هایی نماید که دیگران گرفتند و خوردند.

در این شرایط، دولت نه می‌تواند ضد-اسرائیل باشد و نه ضد-آمریکا. کشوری که خود را در اتحادیه کشورهای امپریالیستی می‌بیند و توسط امپریالیسم تسخیر شده است فقط می‌تواند کشتارهای اسرائیل را تماشا کند.

https://haber.sol.org.tr/yazar/akp-israil-karsitliginda-samimi-olabilir-mi-387841