تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
سهشنبه، ۲۲ مهر ۱۴۰۴
منبع: در دفاع از کمونیسم
دوشنبه، ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵
صدای خلقها: عوده و کاسیف، نمایندگان «حداش»، در کنست، امپریالیستها را به چالش کشیدند
ایمن عوده و اوفر کاسیف، دو عضو «حداش»، در اقدامی جسورانه و با شفافیت اخلاقی، امروز در کنست بپاخاستند تا سکوت را بشکنند و از ایالات متحده بخواهند که فوراً دولت فلسطین را به رسمیت بشناسد. پرچم آنها که به سادگی روی آن نوشته شده بود «فلسطین را به رسمیت بشناسید»، خود به یک سلاح – به فراخوانی برای عدالت تبدیل گردید، و در تالارهای مرمرین مجلس قانونگذاری اسرائیل طنینانداز شد.
هنگامی که رئیسجمهور ترامپ در کنست سخنرانی کرد و به خاطر دیدگاه جنگطلبانهاش مورد تشویق شدید قرار گرفت، عوده و کاسیف از جای خود برخاستند.
آنها شعارهایی در محکومیت نسلکشی در غزه سر دادند و جرأت کردند این مطالبه را مطرح کنند که هر پیشنهاد صلح واقعی باید با دو دولت، در کنار هم، با به رسمیت شناختن حقوق فلسطینیها آغاز شود.
اقدام آنها با سرکوب شدید روبرو شد. آنها با خشونت از صحن علنی پارلمان بیرون رانده شدند و به زور از فضایی که قرار است صداها در آن شنیده شود، اخراج شدند. با این حال، با انجام این کار، صدای قانونگذاران «حداش» بسیار فراتر از آن تالار طنینانداز شد – و از طریق اعتراض به وجدان جهان رسید.
در جریان سخنرانی ترامپ، زمانی که پارلمان مملو از تشویقهای خودپسندانه بود، «صدای خلقها» از آن دو قانونگذار به گوش رسید. در بحبوحه جشن قدرت و ویرانی، عوده اعلام کرد: «من صرفاً به خاطر طرح سادهترین درخواست از جلسه عمومی اخراج شدم – درخواستی که جامعه بینالمللی با آن موافق است: بگذارید دولت فلسطین به رسمیت شناخته شود.»
او ادامه داد: «این واقعیت ساده را بپذیرید: اینجا دو خلق وجود دارند و هیچکس به جایی نمیرود.»
بیرون انداختن آنها مجازات نیست، بلکه نشان افتخار است. در تالاری که سراسر آن را تشویق خشونت فرا گرفته، در لحظهای که قدرتمندان از بمب و استخوان به وجد میآیند، این دو نفر جرأت کردند به زبان عدالت سخن بگویند. آنها جهان را به دیدن مجبور کردند.
اینها موضوعات رویهای نیستند. از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۶۷۰۰۰ فلسطینی، که اکثریت قریب به اتفاق آنها زنان و کودکان بودند، در حملات اسرائیل به غزه کشته شدهاند. به رسمیت شناختن دولت فلسطین یک عمل خیریه نیست – این حداقل مسئولیت اخلاقی است.
عوده و قسیف با امتناع از سر تعظیم فرود آوردن در برابر تشویق قاتلان، مظهر عمل با وجدان در مکانی هستند که بر پایه اجبار و قدرت نظامی بنا شده است. موضع شجاعانه آنها یک هشدار، یک چالش، یک فراخوان است: اشغال باید پایان یابد، شناسایی باید انجام شود، و کسانی که از جنگ حمایت میکنند باید پاسخ دهند.