آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحریریه

آتیلیو بورون، مارکسیست آرژانتینی هوادار «پلتفرم جهانی ضد-امپریالیستی»: «فقط چین می‌تواند تجاوز آمریکا به ونزوئلا را متوقف کند»

عمل لازم است، نه حرف. و از این منظر، فقط چین در موقعیتی است که می‌تواند اقدامی انجام دهد که حمله به ونزوئلا را خنثی کند. چگونه؟ با انتقال بخشی از نیروی دریایی خود به تنگه تایوان و محاصره تایوان، تقلید از کاری که ایالات متحده در کارائیب انجام داد. در ابتدا، باید فقط همین باشد: استقرار نیروهای دریایی بدون شلیک حتی یک گلوله. اما اگر علی‌رغم این، واشنگتن از اقدامات ایذایی به حمله روی آورد، چین کاملاً حق دارد که به طور مشابه پاسخ دهد و استان سرکشی را که ایالات متحده به یک دژکوب علیه پکن تبدیل کرده است، پس بگیرد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه

حزب کمونیست ونزوئلا: آنتاگونیسم دروغین بین «مترقی‌ها» و لیبرال‌ها، و اعتبار نقش پیشاهنگ حزب کمونیست در انقلاب آمریکای لاتین و کارائیب

کارگران و احزاب کارگری زیادی در منطقه وجود دارند که هم‌چنان به بازتولید استراتژی و گفتمانی ادامه می‌دهند، که گویی همان شرایط ۳۰ سال پیش حفظ شده است. همه چیز به تئوری «دشمن اصلی» ساده‌سازی می‌شود. از این تحلیل، بیش از حد ارزش قائل شدن برای نقش دولت‌های مترقی و سایر قدرت‌ها، مانند روسیه، چین و ایران، به مثابه قطب آنتاگونیستی فرضی این دشمن اصلی که باید شکست داده شود، یعنی امپریالیسم آمریکا-اروپا، ناشی می‌شود، که توهم یک نظم جهانی جدید و عادلانه‌تر را، که از پیروزی برخی از سرمایه‌داران بر دیگران در همان نظام استثمار انسان بدست انسان پدید خواهد آمد، تغذیه می‌کند.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه

حزب کمونیست ونزوئلا و حزب کمونیست اکوادور «نغمه‌خوانان مارکسیسم شرقی» را افشا می‌کنند!

در اوایل دسامبر ۲۰۲۵، دو بیانیه مهم - یکی از حزب کمونیست ونزوئلا و دیگری از حزب کمونیست اکوادور - خط سیاسی روشنی در سراسر جنبش جهانی کمونیستی کشیدند. هر دو حزب، که با اصول ایدئولوژیک مشترک متحدند، هشدارهای تندی را درباره به اصطلاح «پلتفرم جهانی ضدامپریالیستی» (WAP)، که آن‌ها آن را نه به عنوان وسیله‌ای برای انترناسیونالیسم پرولتری، بلکه به عنوان دستگاهی آپورتونیست و آشکارا ضدکمونیست، که برای همسو کردن احزاب کارگری با منافع یک بلوک سرمایه‌داری علیه دیگری طراحی شده است توصیف می‌کنند، صادر کردند.

۲۰۲۵-۱۲-۲۴ ادامه

گوزن شمالی

امانوئل ماکرون، در جریان سفر به ابوظبی، در یک رزمایش نظامی در مرکز آموزشی هنگ پنجم سواره نظام، شرکت نمود، و آموزش‌ نظامی دید. جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، و پیت هگزت، وزیر جنگ، نیز با تفنگداران دریایی آموزش دیده‌اند. گذشت روزهایی که در تعطیلات، دولتمردان در کنار بابانوئل عکس می‌گرفتند و آرزو‌های خوب می‌کردند، و توهمات خود را برای سالی که ظاهراً قرار بود بهتر باشد، سالی که فقط برای سرمایه بهتر و بهتر می‌شد، با مردم در میان می‌گذاشتند. اکنون خودروهای نظامی جای گوزن‌های شمالی را گرفته‌اند...

۲۰۲۵-۱۲-۲۴ ادامه

بریکس در ارائه ضد-امپریالیسم شکست خواهد خورد: با نگاهی به عملکرد روسیه و چین در غزه و ونزوئلا

مدافعانی مانند «دوستان چین سوسیالیست» از رأی ممتنع چین و روسیه دفاع می‌کنند. آن‌ها به طرز عجیبی استدلال می‌کنند که: «برای چین با روسیه، استفاده از حق وتو، فقط موضع آن‌ها را در برابر کشورهای عربی و اسلامی تضعیف می‌کرد و نتیجتاً موضع ایالات متحده را بیش‌تر تقویت می‌کرد.» گویی رأی مخالف به قطع‌نامه شورای امنیت به قیمت دوستی آن‌ها با برخی از خائنین به آرمان فلسطین تمام می‌شد، و سرپیچی از طرح ایالات متحده به نوعی رابطه فرمانبری همین خائنین به سرنوشت غزه با ایالات متحده را تقویت می‌کرد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۳ ادامه

حزب کمونیست ونزوئلا تهاجم امپریالیستی را محکوم نموده و از حاکمیت ملی دفاع می‌کند

اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، هشدارهای حزب کمونیست ونزوئلا را کاملاً تأیید می‌کند: تجاوز واشنگتن علیه ونزوئلا و کارائیب پاسخ به مبارزه ادعایی علیه قاچاق مواد مخدر یا دفاع از دموکراسی نیست، بلکه بخشی از یک تهاجم امپریالیستی برای استعمار مجدد با هدف تصاحب منابع طبیعی، سرزمین‌ها، و دارایی‌های استراتژیک ملت ماست. چکمه نظامی یانکی‌ها از آمریکای لاتین و کارائیب بیرون!

۲۰۲۵-۱۲-۲۲ ادامه

شیلی، پس از ۴ سال… سیاست‌های ضدمردمی سوسیال دموکراسی به عقب‌نشینی محافظه‌‌کارانه منتهی می‌شود

«تاج» دولت بوریک، قانون کار نامزد ائتلاف دولت، ژانت خارا، عضو حزب کمونیست و وزیر کار سابق، بود که در سال ۲۰۲۴ تصویب شد. محورهای اصلی این لایحه عبارت بودند از: الف) کاهش تدریجی هفته کاری، که در حال حاضر به ۴۵ ساعت در هفته می‌رسد، تا زمانی که شرایط در یک افق ۵ ساله برای اجرای هفته کاری ۴۰ ساعته فراهم شود؛ ب) افزایش حقوق بازنشستگی فقط فقیرترین افراد؛ ج) چارچوب جدید تأمین اجتماعی، که «شرکت‌های بیمه خصوصی» را که از صندوق‌های بیمه برای سرمایه‌گذاری در جایی که معتقدند می‌توانند سود سود کسب نمایند استفاده می‌کنند، لغو نکرد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۱ ادامه

وضعیت روانی بیمارگونه قورباغه و ژئوپولیتیک: پیرامون همکاری و رقابت «ترکیه-هیئت تحریر شام» در یک سو، و «اسرائیل- نیروهای دمکراتیک سوریه»، در سوی دیگر

در شرایط سوریه، واقعاً مهم نیست که چه کسی به گاو نر و چه کسی به قورباغه تشبیه شود. مسأله، بها دادن بیش از حد به خود و پذیرفتن نقش‌هایی است که شخص از عهده‌ آن‌ها بر نمی‌آید. البته همه این را می‌دانند، اما بیایید به آن‌ها یادآوری کنیم: در نهایت، قورباغه‌ای که از گاو نر تقلید می‌کند، منفجر می‌شود.

۲۰۲۵-۱۲-۲۱ ادامه

دزدان دریایی کارائیب: آیا «قلب جهان» به رنگ خون یا سرخی انقلاب درخواهد آمد؟

«حیاط خلوت»- آمریکای لاتین- به طور فزاینده‌ای از حوزه نفوذ ایالات متحده خارج می‌شد. این بار، رقبا سازمان‌های انقلابی نبودند؛ بلکه اقتصاد بود. وزن اقتصادی چین در این قاره در حال افزایش بود... آنچه آمریکای لاتین امروز به آن نیاز دارد، انتخاب بین واشنگتن و پکن نیست، بلکه تعریف دقیق انتظاراتش از هر یک از آن‌هاست... و از همه مهم‌تر، باید از افتادن در دام این توهم که چندقطبی بودن به طور خودکار عدالت یا توازن را تضمین می‌کند، اجتناب کند: توازن‌ها اعطا نمی‌شوند، بلکه ساخته می‌شوند.

۲۰۲۵-۱۲-۱۹ ادامه

«متمم» ترامپ بر دکترین مونرو و بر امپریالیسم آمریکا

آن‌چه که درباره این سند باید گفته شود، و شاید آن‌چه که بتوانیم آن را «روح» آن بنامیم، این است که ترامپ و بلوک قدرت پیرامون او، «پایان جهانی‌سازی» را اعلام می‌کنند؛ به عبارت دیگر، این سند را باید به عنوان «مانیفست دوران پسا-جهانی‌سازی» خواند. اولویت استراتژیک به آمریکای لاتین داده شده است که عملاً «لبنسراوم»/«فضای زندگی» جدید ایالات متحده اعلام شده است؛ طبق دکترین ترامپ، جهانی‌سازی و تجارت آزاد برای خنثی کردن چین کافی نبوده است ...

۲۰۲۵-۱۲-۱۷ ادامه