آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

«نسل زد»: هویت‌های «دلبخواهی» و تصادف‌های عجیب

«نسل زد»: هویت‌های «دلبخواهی» و تصادف‌های عجیب

در سال‌های اخیر، اصطلاحی به نام «نسل زد» (Gen Z) در مقاله‌ها، شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌ها و مناسبت‌های ویژه‌ای که از سوی مؤسسات وابسته به بورژوازی برگزار می‌شوند، رواج یافته است. ستادهای فکری بورژوازی سن را به‌عنوان ویژگی اصلی یک انسان معرفی می‌کنند. طبیعی است که استدلال محافل بورژوایی درباره «نسل زدِ رادیکال» از سوی جریان‌های اپورتونیست و آنارشیست‌ نیز مورد استقبال قرار گرفته است؛ جریان‌هایی که در چارچوب منطق ورشکسته خود، پیوسته در جست‌وجوی «جنبش‌های جدید» هستند.

ادامه
تفاوت نژادپرستی ترامپ و نژادپرستی گوانچای چین

تفاوت نژادپرستی ترامپ و نژادپرستی گوانچای چین

در یک سو، ده‌ها هزار نفر از چینی‌های ساکن فرانسه قرار دارند که در اوبرویه (Aubervilliers)، در حومه شمالی پاریس، بزرگ‌ترین مرکز عمده‌فروشی پوشاک اروپا را بنا کرده‌اند. ار سوی دیگر، گروهی از مهاجران شمال آفریقایی زندگی می‌کنند که ساکنان همین محله‌اند. هر دو گروه مهاجرند. موفقیت چینی‌ها در بهبود وضعیت زندگی‌شان، نشان می‌دهد که جامعه برای کسانی که با سخت‌کوشی در پی ثروتمند شدن هستند، عادلانه عمل می‌کند و مشکل را نمی‌توان به دولت یا جامعه نسبت داد. پس منشأ مشکل کجاست؟ با نگاهی به اطراف، آیا پاسخ روشن نیست؟ آیا این وضعیت نشان نمی‌دهد که مشکل از خود آن‌هاست؟

ادامه
ترور، شیوه لنینی مبارزۀ مسلحانه نیست

ترور، شیوه لنینی مبارزۀ مسلحانه نیست

لنین متذکر می‌شود که «ترور» منطق خود را دارد، منطق نومید شدن از حزب و از انقلاب خلقی، منطق باور از دست رفته به توانايی توده‌ها به مبارزه مستقیم انقلابی. منطق حالت غیرعادی و هیستریک مختص روشنفکران، منطق ناتوانی در کار پیگیر و مصرّانه، منطق ناتوانی در به کار بردن اصول اساسی تاکتیکی و تئوریک در شرایط تغییریافته، منطق ناتوانی در کار ترویجی، تهییجی و سازمانی در شرایطی که با گذشته نزدیک فرق فاحش دارد ...»

ادامه