تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
۲۲ مرداد ۱۴۰۴
منبع: «902.gr»، پایگاه خبری حزب کمونیست یونان
شنبه، ۹ اوت ۲۰۲۵
اعلامیههای فرانسه – انگلیس – کانادا پیرامون به رسمیت شناختن دولت فلسطین
شرکای جرم در پوشش… اومانیسم – باشد که مردم هیچ اعتمادی نشان ندهند!
هدف، ارتقای همان طرحهای امپریالیستی برای «خاورمیانه جدید» است
رئیسجمهور فرانسه در بیتالمقدس در اکتبر ۲۰۲۳، کمی قبل از شروع حمله اسرائیل به غزه
همزمان با تشدید بسیجهای مردمی در محکومیت جنایات اسرائیل در غزه در سراسر جهان، تعدادی از دولتها – عمدتاً در اردوگاه اورو-آتلانتیک – اکنون به نظر میرسد که از دولت نتانیاهو به خاطر نسلکشی و قحطی انتقاد میکنند، در عین حال برخی از آنها هشدار میدهند که در سپتامبر آینده دولت فلسطین را به رسمیت خواهند شناخت.
صرف نظر از منافع ویژهای که موضع کنونی آنها را تعیین میکند (رقابت با ایالات متحده که با اسرائیل نقش اصلی را در طرحهای خاورمیانه بازی میکند، تضادهای درون اتحادیه اروپا، منافع سنتی دولتها در منطقه و غیره)، این حکومتها و دولتهایشان به خاطر حمایتی که در طول زمان به دولت جنایتکار اسرائیل ارائه دادهاند، «مشخص» شدهاند، دولتی که هرگز از جلودار بودن در طرحهای اورو-آتلانتیک در خاورمیانه علیه اردوگاههای امپریالیستی رقیب و حامیان آنها در منطقه دست نکشیده است.
تحولات جاری در غزه، تصاویر کودکان کشته شده و اسکلت شده، جنایات امپریالیستی و برنامههای آنها برای گسترش اشغال، به ویژه خطر فزاینده یک آتشسوزی عمومی در سراسر منطقه، نشان پاکنشدنی خود را دارند. و به ویژه از مواضع سرکردکی، وقتی صحبت از کشورهایی مانند فرانسه میشود که دههها در خاورمیانه برای منافع بورژوازی خود حضور و نقش داشتهاند.
اکنون که آنها به صورت دیپلماتیک صدای خود را علیه دولت اسرائیل بلند میکنند تا «بحران انسانی» و «نقض قوانین بینالمللی» را محکوم کنند، در حالی که بیش از ۶۵۰ روز است که از جنگ غزه و نقشههای جنایتکارانه متحد خود حمایت میکنند، در حالی که بسیاری از آنها (به عنوان مثال انگلیس) نیز با نیروهای نظامی در محافظت از اسرائیل در برابر انتقامجوییهای سایر کشورهای منطقه (یمن، ایران و غیره) مشارکت دارند، «شرمآور» نیز احساس شده است.
و این تمام ماجرا نیست:
بسیاری از این کشورها همچنان به تأمین تسلیحات برای این دولت قاتل ادامه میدهند تا بتواند جنگ در غزه را بیوقفه ادامه دهد.
در داخل، آنها همچنین اقداماتی برای سرکوب و ارعاب شدید مردمی که همبستگی خود را با فلسطین نشان میدهند، انجام میدهند.
در عینحال، «تهدید» به رسمیت شناختن یک دولت فلسطینی، فرای یک اعلام مصلحتی ساده و مبهم، با شروط و باجگیریهایی همراه است، مانند اینکه مردم فلسطین مبارزه علیه اشغال را رها کنند و – از همه مهمتر – از مبارزه مسلحانه دست بردارند.
این بار دیگر تأیید میشود که … «اومانیسم» بورژوازی، دولتها و متحدین آن از جایی شروع و به جایی ختم میشود که آنها با منافع رقابت امپریالیستی تعریف میشوند. و اینکه «منافع» آنها در درام مردم فلسطین در نقطه مقابل همبستگی ابزار شده بوسیله میلیونها نفر در کشورهایشان، علیه دولتهایشان که از قتلعام حمایت میکنند، قرار دارد.
پس از تحولات اخیر، که حاکی از تشدید قتلعام است، این مبارزه باید تقویت شود. به دولتهای بورژوازی که منافع و دشمنیهای خود را بر روی اجساد کودکان فلسطینی ارتقاء میدهند، نباید اعتماد کرد.
مردم هر کشور باید از «شکافهای» ایجاد شده توسط تضادهای آن کشورها برای سازماندهی مبارزه علیه جنگ امپریالیستی از مواضع بهتر، برای سرنگونی سرمایهداری پوسیده که آن را به وجود آورده و تغذیه میکند، بهرهبرداری کنند.
۱- اظهارات مبهم و باجگیری همدستها در این جنایت
هواپیماهای انگلیسی در پایگاه آکروتیری در قبرس در حال آماده شدن برای حمله به یمن در دفاع از اسرائیل
روز سهشنبه، ۳۰ ژوئیه، وزرای امور خارجه ۱۵ دولت پس از کنفرانسی در نیویورک، به ریاست مشترک فرانسه و عربستان سعودی، بیانیه مشترکی صادر کردند. هدف «احیای راهحل دو دولت» است. دولت انگلیس نیز اخیراً قصد خود را برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین ابراز کرده است.
این بیانیه از جمله توسط فرانسه، کانادا و استرالیا امضا شد، و خواستار آن شد که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سپتامبر آینده، فلسطین به عنوان یک دولت برسمیت شناخته شود. متن بیانیه توسط ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در «ایکس» به اشتراک گذاشته شد، و در عین حال خواستار آتشبس فوری، آزادی بیقید و شرط همه گروگانها و دسترسی بدون مانع بشردوستانه شد.»
این بیانیه همچنین توسط آندورا، فنلاند، ایسلند، اسپانیا، ایرلند، لوکزامبورگ، مالت، نیوزیلند، نروژ، پرتغال، سان مارینو و اسلوونی امضا شد.
این متن تعهد ۱۵ کشور را «به چشمانداز راهحل دو دولت، که در آن دو دولت دموکراتیک، اسرائیل و فلسطین، در کنار هم، در مرزهای امن و شناختهشده، مطابق با قوانین بینالمللی و قطعنامههای مربوطه سازمان ملل، به طور مسالمتآمیز زندگی خواهند کرد، بیان میکند. در این زمینه، آنها بر اهمیت یکپارچگی نوار غزه با کرانه باختری تحت حاکمیت تشکیلات خودگردان فلسطین تأکید میکنند.»
با این وصف، متن کلی عمداً مضمون واقعی این به رسمیت شناختن را باز میگذارد، زیرا قطعنامههای زیادی درباره مرزهای فلسطین وجود ندارد، اما قطعنامه سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۷ در مورد بازگرداندن تمام الحاقات ارضی ناشی از مداخلات انجام شده توسط اسرائیل از زمان جنگ شش روزه، مانند اشغال کرانه باختری و غیره، وجود دارد.
سخنان مقدماتی ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در کنفرانس نیویورک، بسیار گویا است. او از جمله گفت که تصمیم فرانسه برای پیشبرد به رسمیت شناختن کامل دولت فلسطین «فراخوانی به همه مردم و کشورهای جهان (…) فراخوانی به کشورهای عرب و مسلمان است. رد اسرائیل را که به یهودستیزی، افراطگرایی و تروریسم دامن میزند، از سرچشمه قطع کنید. به مسیر عادیسازی روابط با اسرائیل بازگردید. بگذارید اسرائیلیها ببینند که چگونه از یک معماری امنیتی منطقهای بهرهمند خواهند شد. (…)
این یک فراخوان به دولت اسرائیل نیز هست. (…) فراخوان آتشبس، لغو محاصره کمک بشردوستانه به غزه، لغو محاصره اقتصادی تشکیلات خودگردان فلسطین. لغو تمام طرحهای الحاق. این به نفع اسرائیل و امنیت آن است.»
در اصل، این ابتکار از احیای طرح گسترش «توافقهای ابراهیم» بین اسرائیل و کشورهای عربی منطقه که قبل از تشدید جنگ در غزه آغاز شده بود، حمایت میکند، و فصل جدیدی را در پیشبرد طرحهای امپریالیستی برای «خاورمیانه جدید» میگشاید.
هدف خلعسلاح دولت آینده فلسطین همچنین مورد حمایت مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، قرار گرفت، وی گفت اگر تشکیلات خودگردان فلسطین «در سال ۲۰۲۶ انتخابات عمومی برگزار کند که در آن حماس نتواند هیچ نقشی داشته باشد، و دولت فلسطین را خلعسلاح کند»، کشور او به رسمیت شناختن را پیش خواهد برد.».
نامهای که امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، به اشتراک گذاشت نیز گویا بود، که در آن او همین درخواست را مطرح میکند و میافزاید: «ما همچنین باید غیرنظامی شدن حماس را تضمین کنیم، غزه را امن و بازسازی کنیم. در نهایت، ما باید دولت فلسطین را بسازیم، از قابلیت حیات آن اطمینان حاصل کنیم و تضمین نماییم که با پذیرش غیرنظامی شدن آن و به رسمیت شناختن کامل اسرائیل، به امنیت همه در خاورمیانه کمک خواهد کرد.»
این یعنی، طرحهایی برای یک دولت بدون مرزهای مشخص، بدون پایان دادن به اشغال و شهرکسازی، و حتی غیرنظامی شده، در گرو آرزوهای امپریالیستها! در واقع، «قابلیت حیات» پیشنهاد ماکرون مربوط به دولت فلسطین نیست، بلکه مربوط به برنامههای امپریالیستها در خاورمیانه است.
سخنان کییر استارمر، نخستوزیر انگلیس، نیز مشابه بود. او با توصیف «گامهای کلیدی به سوی یک راه حل دو دولتی مبتنی بر مذاکره»، خواستار آتشبس، «خروج نیروهای اسرائیلی و برکناری رهبری حماس از غزه» و نه پایان اشغال، بلکه فقط پایان «گسترش شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری» شد. سخنان او اساساً به منزله پذیرش اشغال از طریق شهرکهای غیرقانونی دولت اسرائیل است.
وی بدون اینکه فراموش کند یکبار دیگر «حق دولت اسرائیل برای دفاع از خود» را یادآور شود، افزود: «تشکیل کشور فلسطین حق مسلم مردم فلسطین است (…) و برای امنیت بلندمدت اسرائیل نیز ضروری است. ما به شناسایی دولت فلسطی ، به مثابه سهمی در روند صلح جدیدی که به راهحل دو-دولتی منجر خواهد شد، با یک اسرائیل امن و محافظتشده در کنار یک دولت فلسطینی پایدار و مستقل متعهدیم.»
۲- با دست دیگر، ماشین جنگی اسرائیل را مسلح میکنند
در حالی که این کشورها با اسلحهای که روی سر مردم فلسطین گذاشته شده، صلح اعلام میکنند، همچنان به تأمین تجهیزات نظامی برای اسرائیل که به قتلعام ادامه میدهد، ادامه میدهند.
به عنوان مثال، کانادا ادعا میکند که از ژانویه ۲۰۲۴ ارسال سلاح به اسرائیل را متوقف کرده است. با این وصف، گزارشی که «پایگاه داده سازمان مالیات اسرائیل» را بررسی میکند، نشان میدهد که «کالاهای نظامی کانادایی»، که توسط دولت اسرائیل به عنوان قطعات و مهمات سلاحهای نظامی توصیف شدهاند، همچنان وارد اسرائیل میشوند.[۱]
دادههای دولت کانادا نشان میدهند که اسرائیل در طول سال ۲۰۲۴ با استفاده از ۱۶۴ مجوز، چهارمین مشتری مکرر تجهیزات نظامی کانادا بوده است.
دادههای منتشر شده اخیر از «سازمان امور جهانی کانادا» (GAC) تأیید کرد که شرکتهای کانادایی سال گذشته به ارسال «کالاهای نظامی» به اسرائیل ادامه دادهاند. طبق گزارش سالانه صادرات نظامی، شرکتهای کانادایی در سال ۲۰۲۴، ۱۸.۹ میلیون دلار کالای نظامی به اسرائیل فروختهاند.[۲]
در واقع، در ماه مارس گذشته، قرارداد جدیدی برای صادرات پیشرانهای توپخانه به ارتش اسرائیل از طریق ایالات متحده تصویب شد. شرکت «جنرال داینامیکس» مستقر در کبک، قرارداد تولید پیشرانهای توپخانه به ارزش ۷۸.۸ میلیون دلار کانادا را برای ایالات متحده امضا کرده است، که بخشی از آن به اسرائیل تحویل داده خواهد شد.[۳]
طبق گزارش «کارزار مبارزه با تجارت اسلحه» (CAAT)، از سال ۲۰۱۵، انگلیس مجوزهای صادرات اسلحه به اسرائیل به ارزش بیش از ۵۰۰ میلیون پوند را تأیید کرده است – که در سال ۲۰۱۸ به اوج خود رسید.
انگلیس بین ۱۳ تا ۱۵ درصد از قطعات مورد استفاده برای هواپیماهای اف-۳۵ اسرائیل، از جمله صندلیهای پرتابشونده، بدنه هواپیما، سیستمهای رهگیری فعال، لیزرهای هدفگیری و غیره را تأمین میکند..
یک تحلیل تازه از دادههای تجاری نشان میدهد که صنایع دفاعی انگلیس، علیرغم تعلیق مجوزهای کلیدی صادرات تسلیحات توسط دولت در ماه سپتامبر، مقادیر زیادی تجهیزات نظامی به اسرائیل صادر کردهاند.
طبق این تحقیق، از اکتبر ۲۰۲۳، ۱۴ محموله کالاهای نظامی از انگلستان به اسرائیل ارسال شده است، از جمله ۱۳ محموله هوایی به فرودگاه بن گوریون و یک محموله دریایی به حیفا که به تنهایی حاوی ۱۶۰،۰۰۰ «قطعه» بوده است.
از سپتامبر ۲۰۲۴، ۸۶۳۰ «قطعه» در دسته «بمب، نارنجک، اژدر، مین، موشک و مهمات مشابه و قطعات آنها – سایر» صادر شده است. علاوه بر سلاح، چهار محموله شامل ۱۴۶ قلم کالا تحت کد گمرکی که به عنوان «تانکهای جنگی و سایر خودروهای جنگی زرهی، موتوری، چه مجهز به سلاح باشند و چه نباشند، و قطعات این خودروها» از سپتامبر تاکنون ارسال شده است.[۴]
حمایت نظامی از این دولت جنایتکار از سوی فرانسه نیز بدون وقفه است. «تالس»، غول نظامی فرانسه، که دولت فرانسه سهامدار اصلی آن است، از سال ۲۰۱۸ به طور پیوسته تجهیزات پهپادهای مسلح را در اختیار اسرائیل قرار داده است.
در واقع، یک گزارش تازه، دولت فرانسه را به دلیل ادامه تحویل تجهیزات نظامی به اسرائیل محکوم کرد. دادههای مالی اسرائیل نشان میدهد که از اکتبر ۲۰۲۳ تا به امروز، میلیونها قلم تجهیزات نظامی به ارزش بیش از ۱۰ میلیون دلار از فرانسه تحویل گرفته شده است.
ارسال تسلیحات، چه از طریق دریا و چه از طریق هوا، همچنان ادامه دارد و شامل بیش از ۱۵ میلیون «بمب، نارنجک، اژدر، مین، موشک و سایر مهمات جنگی» به ارزش بیش از ۸ میلیون دلار، و همچنین ۱۸۶۸ «قطعات و لوازم جانبی برای موشکانداز، نارنجک، شعلهافکن، توپ، تفنگ نظامی و تفنگ ساچمهای» به ارزش بیش از ۲ میلیون دلار میشود.[۵]
۳- سرکوب همبستگی مردمی به هر وسیلهای
در پاریس یک معترض به دلیل شرکت در تجمعی در محکومیت جنایات اسرائیل دستگیر شد
دولت فرانسه همچنین در سرکوب تظاهرات همبستگی مردمی در فلسطین پیشگام است. حتی پیش از شروع حمله زمینی به غزه توسط ماشین جنگی اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، پلیس فرانسه ۱۳ نفر، از جمله دو یهودی، اعضای «اتحادیه یهودیان فرانسه برای صلح» (UJFP)، را به دلیل حمل پرچم فلسطین در یک تظاهرات در استراسبورگ دستگیر کرد! طبق یادداشتی از وزیر کشور فرانسه به پلیس، این تجمع توسط فرمانداری محلی ممنوع شده بود.
بعداً، در آوریل ۲۰۲۴، هنگامی که دانشجویان در محوطه دانشگاهها اعتراض کردند و قتل عامهای اسرائیل را محکوم نموده و خواستار توقف همکاری مؤسسات خود با قاتلان شدند، دولت فرانسه سرکوبهایی را علیه دانشگاهها، از جمله مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس و دانشگاه سوربن، اعمال کرد. در واقع، رئیس منطقه ایل-دو-فرانس تهدید کرد که بودجه «مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس» را کاهش خواهد داد.
در موارد بسیار، معترضان با اتهامات «تحریک عمومی به نفرت یا خشونت» مواجه شدهاند، مانند الیاس دی ایمزالن که در سپتامبر ۲۰۲۴ به دلیل استفاده از کلمه «انتفاضه» در یک تجمع به ۵ ماه زندان تعلیقی محکوم شد.
در یکی از جدیدترین موارد سرکوب، در ماه ژوئن پلیس به یک برنامه طرفدار فلسطین در پاریس، به مناسبت نمایشگاه اسلحه در «لو بورژه» که شرکتهای اسرائیلی نیز در آن شرکت داشتند، حمله کرد و سعی کرد آن را برهم بزند.
در کانادا، ایو انگلر، روزنامهنگار و نویسنده، به دلیل انتشار پیامهایی در شبکههای اجتماعی که از اسرائیل انتقاد میکرد، توسط پلیس مونترال دستگیر شد.
اما او تنها کسی نیست که هدف قرار گرفته است. در نوامبر ۲۰۲۴، پلیس ونکوور به خانه شارلوت کیتس، رهبر «شبکه همبستگی زندانیان فلسطینی سامیدون» حمله نظامی کرد (دولت کانادا یک ماه پیش از این سامیدون را یک «نهاد تروریستی» اعلام کرده بود).
در واقع، پلیس تورنتو یک واحد ویژه به نام «پروژه قاطعیت» برای «مقابله» با جنبش همبستگی فلسطین، ایجاد کرده است. به عنوان بخشی از «سرکوب پیشگیرانه»، مأموران این واحد شبانه به خانههای بسیاری از فعالین جمله کردند. در شهرهای دیگر، مانند مونترال و ونکوور، پلیس کانادا به تجمعات همبستگی حمله کرده است، همچنین در جریان تظاهراتی علیه نمایشگاه اسلحه «CANSEC» در ماه مه، بیش از ده نفر دستگیر شدند.
انگلیس، نمونه بارزتر سرکوب است، در آنجا در ۵ ژوئیه اعلام شد که یک سازمان طرفدار فلسطین («اقدام فلسطین») طبق قانون «ضد تروریسم» سال ۲۰۰۰، پس از اقدام نمادین اعضای آن در یک پایگاه نیروی هوایی، که در آن دو هواپیما را با رنگ قرمز پاشیدند، به عنوان «تروریست» تعیین شده است.
از زمان اعمال این ممنوعیت، پلیس هشدار داده است که حتی ابراز حمایت از این گروه اکنون جرم محسوب میشود. از آن زمان، صدها معترض در چندین شهر بریتانیا به دلیل «حمایت از یک سازمان ممنوعه» و همچنین به اتهام «تروریسم» طبق قانون مذکور در سال ۲۰۰۰ دستگیر شدهاند.
پلیس کلان-شهر لندن به هر کس که قصد شرکت در اعتراضات این آخر هفته در لندن را دارد، هشدار جدی داده و اعلام کرده است که قصد دستگیریهای گسترده را دارد.
مراجع:
1. https://armsembargonow.ca/report/
2. https://www.readthemaple.com/canada-sold-18-9-million-of-military-goods-to-israel-despite-pause/
3. https://ploughshares.ca/canada-under-contract-to-supply-the-idf-with-artillery-propellant/