تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
جمعه، ۱۰ مهر ۱۴۰۵
منبع: تریبون مردمی
سه‌شنبه، ۱ سپتامبر ۲۰۲۶
حزب کمونیست ونزوئلا: سه قلوی نامشروع یک پنجم ذخایر نفت ونزوئلا را به ایالات متحده واگذار می‌کند
هیأت سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا این جدیدترین و جدی‌ترین انتقال دارایی‌های ملی را که توسط سه قلو نامشروع و غیرقانونیِ دارنده قدرت دوفاکتو در ونزوئلا انجام شده است، قاطعانه رد می‌کند.
اطلاعاتی که در روزهای اخیر فاش شده است، انتقال یک‌پنجم از ذخایر نفتی ونزوئلا را به شرکت‌های آمریکایی تایید می‌کند؛ این واگذاری از طریق توافقاتی صورت گرفته که پشت سر مردم ونزوئلا، بدون شفافیت و خارج از نظارت‌های قانون اساسی – که باید بر هرگونه عملیات مرتبط با منافع استراتژیک جمهوری حاکم باشد – حاصل شده است.
دلسی رودریگز انتقال ۱۷ میدان نفتی استراتژیک با حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده را تایید کرد. طبق فهرستی که منتشر شده، همه این‌ها منحصراً میدان‌های بکر نیستند. این توافق، توسعه‌های جدیدی را در میدان‌هایی پیش‌بینی کرده است که ذخایر نفتی آن‌ها از قبل اثبات شده و دانش عملیاتی در مورد آن‌ها در طول دهه‌ها انباشت شده است.
این نه یک توافق کوچک است و نه یک دادوستد تجاری ساده. ما شاهد انتقال بخش قابل‌توجهی از ثروت اولیه کشور، تحت شرایطی هستیم که برای کشور ناشناخته است و درباره آن نه بحث عمومیِ لازم صورت گرفته و نه نظارت پارلمانیِ مقرر در اصول ۱۵۰ و ۱۸۷ قانون اساسی اعمال شده است.
بار دیگر، مسائل بنیادین زندگی سیاسی و اقتصادی ونزوئلا از سوی کاخ سفید اعلام می‌شود، و میرآفلورس [کاخ ریاست‌جمهوری ونزوئلا] صرفاً با آن همراهی می‌کند.
طبق گزارش‌هایی که در پی اعلام دونالد ترامپ منتشر شده است، وزارت جنگ ایالات متحده از طریق شرکت‌های مرتبط با توسعه این پروژه‌ها، سهم مستقیمی در این پروژه‌های نفتی خواهد داشت.
این واقعیت با شفافیت تمام، ماهیت رابطه جدیدی را که بر ونزوئلا تحمیل می‌شود برملا می‌کند. ما با منافع هم‌گرا میان دو کشور که با شرایط برابر و احترام متقابل در حال مذاکره باشند طرف نیستیم؛ بلکه با سیاست ایالات متحده روبه‌رو هستیم که هدف آن تامین منافع انرژی، اقتصادی و استراتژیک خود از طریق افزایش کنترل بر منابع ونزوئلا است.
خود ترامپ که این توافق را یک «هدیه» توصیف کرده است، به‌وضوح نشان داده که قصد دارد از نفت خام ونزوئلا برای تامین نیازهای انرژی ایالات متحده، از جمله بازسازی ذخایر استراتژیک آن استفاده کند. بدین ترتیب، نفت ونزوئلا – میراث مردم ما – سوخت ماشین اقتصادی و نظامی ایالات متحده را تامین خواهد کرد.
نفت ونزوئلا به یک منبع استراتژیک در خدمت جاه‌طلبی‌های برتری‌جویانه جهانی امپریالیسم ایالات متحده تبدیل می‌شود، و از برنامه‌های جنگ‌افروزانه آن و توسعه‌طلبی تروریستی صهیونیسم اسرائیل پشتیبانی می‌کند.
دلسی رودریگز ادعا می‌کند که حاکمیت ملی حفظ شده است؛ اما، متمم بی‌اعتبار او بر «قانون اساسی هیدروکربن‌ها»، دقیقاً عکس این را اثبات می‌کند.
رفرم تحمیل شده توسط سه قلو، در را به روی شرکت‌های چندملیتی باز می‌کند تا نه فقط کنترل عملیاتی پروژه‌های استراتژیک نفتی را در دست بگیرند، بلکه به‌طور مستقیم در تصمیم‌گیری‌های بنیادین مربوط به بهره‌برداری از منابع کشور نیز مشارکت داشته باشند
علاوه بر این، ما شاهد یک فروپاشی بی‌سابقه در نظام مالیاتی هستیم. قوانین جدید مجموعه‌ای از تعهدات مالیاتی را حذف و تسهیل می‌کند، و تعهدات مالی شرکت‌های خصوصی را که در تجارت نفت مشارکت خواهند داشت، کاهش می‌دهد.
در حالی که مردم ونزوئلا به دستمزدهای ناچیز، خدمات عمومی رو به تخریب و دشواری‌های روزافزون در تامین نیازهای اولیه خود محکوم شده‌اند، به سرمایه‌داران چندملیتی شرایط فوق‌العاده مطلوبی ارائه می‌شود تا بخش هرچه بزرگ‌تری از ثروت نفتی کشور را به انحصار خود درآورند.
وضعیت به‌ویژه برای کسانی شرمآور است که سال‌ها گفتمان سیاسی خود را حول محور دفاع از حاکمیت ملی و محکوم کردن امپریالیسم ایالات متحده بنا کرده بودند. این سه قلو در نهایت سیاست اقتصادی کشور را تابع نیازهای بقای سیاسی خود کرده است. امروز، آن‌ها همچون نوکران کاخ سفید عمل می‌کنند.
آن‌ها دیگر نمی‌توانند کسانی از ما را که این واقعیت را محکوم می‌کنیم، به بازی در زمین امپریالیسم متهم کنند. امروز کاخ سفید به مرکز اصلی تصمیم‌گیری‌های بنیادین در مورد زندگی سیاسی و اقتصادی ونزوئلا تبدیل شده است، در حالی که این سه قلو نامشروع، دستور کار آن را پیش می‌برد و تضمین می‌کند.
حزب کمونیست ونزوئلا به این سه قلو یادآوری می‌کند که اصل ۱۳۸ قانون اساسی جمهوری با صراحت کامل مقرر می‌دارد که «هر قدرت غصب‌شده بی‌اثر است و اَعمال آن باطل و ملغی اثر می‌باشد.»
کسانی که بدون مشروعیت قانونیِ لازم، قدرت را اعمال می‌کنند، نمی‌توانند بدون مجازات، دارایی‌های ملت را به خطر بیندازند یا آینده مردم ونزوئلا را گرو بگذارند.
حزب کمونیست ونزوئلا این غارت وحشیانه را، که اکنون با ادبیات تکنوکراتیک ارائه می‌شود تا ظاهری دروغین از عقلانیت و مشروعیت به این چپاول بی‌شرمانه میراث ملی ببخشد، محکوم می‌کند.
سال‌ها، رهبری خودکامه «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا» از تحریم‌های جنایت‌کارانه و محاصره اقتصادی به عنوان سازوکارهایی برای فعالیت در پنهان‌کاری، فرار از نظارت‌ها و امکان‌پذیر ساختن ثروت‌اندوزی غیرقانونی بخش‌های ممتاز به قیمت رنج میلیون‌ها ونزوئلایی استفاده کرد. اکنون این رهبری به دنبال استفاده از لفاظی «پراگماتیسم» است تا مرحله جدیدی از تسلیم را توجیه کند.
مردم ونزوئلا نمی‌توانند بپذیرند که از بحران ملی به عنوان بهانه‌ای برای واگذاری منابع استراتژیک کشور به شرکت‌های خارجی استفاده شود.
بهبود و احیای وضعیت ونزوئلا نیازمند شفافیت، حاکمیت ملی، کنترل دموکراتیک و مشارکت مردمی است. این مستلزم بازسازی چارچوب‌های نهادی، بازگشت کامل به قانون اساسی و بازپس‌دادن حق تصمیم‌گیری درباره سرنوشت منابع کشور به مردم ونزوئلا است.
در برابر غارت، تسلیم و وابستگی، حزب کمونیست ونزوئلا بار دیگر بر تعهد خود به دفاع همه‌جانبه و مستمر از حاکمیت ملی، حقوق دموکراتیک و منافع طبقه کارگر و توده مردم تأکید می‌کند. این لحظه تاریخی از ما می‌طلبد که با وسیع‌ترین اتحاد ممکنِ مردمی، میهن‌پرستانه، دموکراتیک و ضد امپریالیستی رو به پیش حرکت کنیم
نه به واگذاری نفت ونزوئلا!
برای احیای نظم قانونی و حاکمیت کامل مردم ونزوئلا!