آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

پس از شکست «انقلاب رنگی»: واشنگتن از مطیع کردن تهران دست برنمی‌دارد

پس از شکست «انقلاب رنگی»: واشنگتن از مطیع کردن تهران دست برنمی‌دارد

ایران با موفقیت از آخرین آزمون عبور کرده است، و با «شجاعت» در تصمیم‌گیری خود همزمان نشان داده است که مداخله خارجی مبتنی بر گزینه‌های سنتی ممکن است کاملاً بی‌نتیجه باشد. با این حال، غیرمنطقی به نظر می‌رسد که باور کنیم ایالات متحده و اسرائیل از موضع خصمانه خود نسبت به نظام ایران عقب‌نشینی خواهند کرد. این خصومت تحت تأثیر احساسات عمومی موقت قرار نمی‌گیرد و منافع استراتژیک محرک آن- توقف برنامه غنی‌سازی هسته‌ای، محدود کردن توسعه موشک‌های بالستیک، کنار گذاشتن ذخایر انباشته غنی‌سازی هسته‌ای و توقف حمایت از شبه‌نظامیان و نیروهای نیابتی منطقه‌ای- بدون تغییر باقی می‌ماند.

۲۰۲۶-۰۱-۱۹ ادامه

آیا ایالات متحده وقتی رئیس حکومت یک کشور مستقل را می‌رباید، قوی است یا ضعیف؟

خلاصه این‌که، ما وارد یک دوره تاریخی دشوار اما انقلابی شده‌ایم. کل حوزه نفوذ ایالات متحده به یک جغرافیای انقلابی تبدیل خواهد شد. به شرطی که طبقات کارگر خود را سازماندهی کنند، یک پیشاهنگ سیاسی ایجاد نمایند، پیوندهای خود را با هر مؤلفه‌ای از سرمایه قطع کنند، به چین و روسیه امید نبندند، و بر قدرت سیاسی و اهداف برنامه‌ای خود تمرکز نمایند. باشد که شهامت، خرد و امید در طول این روند تاریخی با ما باشد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه

تروریسم امپریالیستی

ربودن تروریستی رئیس‌جمهور نیکولاس مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در ساعات اولیه سوم ژانویه امسال، توسط دولت دونالد ترامپ، نقض شدید حاکمیت و استقلال کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب محسوب می‌شود. روابط بین ایالات متحده و رهبران آمریکای لاتین و کارائیب که با سیاست امپریالیستی آن مبتنی بر دکترین مونرو مخالف هستند، همیشه، حداقل، پرتنش بوده است. در طول قرن بیستم، در بستر جنگ سرد و سیاست مهار کمونیسم، ایالات متحده به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اقداماتی که به عزل، مرگ یا ناپدید شدن رهبران آمریکای لاتین انچامید، درگیر شد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه

گزینه‌های آمریکا محدود است: ایران ونزوئلا نیست

در روزهای اخیر، چندین کارشناس نسبت به «ساده‌سازی» واقعیت ایران با این باور که الگوی ونزوئلا می‌تواند تکرار شود و «راس هرم» را هدف قرار دهد، هشدار داده‌اند... علی‌رغم گزارش‌های منابع آمریکایی مبنی بر دیدار محرمانه اخیر بین استیو ویتکوف، فرستاده کاخ سفید، و رضا پهلوی، ولیعهد سابق تبعیدی ایران، «برای بحث درباره اعتراضات جاری در ایران و احتمال صدور رضا پهلوی به عنوان یک رهبر انتقالی» در صورت سقوط رژیم، پهلوی، به خصوص با توجه به محبوبیت محدود او در داخل ایران و ماهیت مشکوک توانایی‌های رهبری او، هنوز حمایت ترامپ را جلب نکرده است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه

واشنگتن در یک «سردرگمی استراتژیک»: سرنگون کردن تهران پیک ‌نیک نیست

یک بار دیگر، شرط‌بندی آمریکا روی این امکان این‌که خیابان‌ها در ایران تغییر مورد نظر را ایجاد کنند، شکست خورد؛ لحن تهدید به اقدام نظامی، با در نظر گرفتن هزینه بالای هر ماجراجویی نسنجیده، فروکش کرد، و جای خود را به «سردرگمی استراتژیک» داد. آن‌چه که اعلام و فاش شده، نشان می‌دهد که شکاف بین لفاظی‌ها و اعمال آمریکا بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. پرسش دیگر درباره خواسته‌های واشنگتن - که البته ریشه‌کن کردن رژیم ایران و جایگزینی آن با رژیمی وفادار به خود است - نیست بلکه درباره توانایی واقعی آن در تبدیل این خواسته به یک استراتژی منسجم و قابل اجرا است،

۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه

اعتراضات در ایران و قبل‌ و قال درباره پهلوی: تلاش برای ارائه یک گذشته‌ امپریالیستی به عنوان «بدیل»

حضور دوباره پرچم‌هایی که نماد سلطنت پهلوی است در اعتراضات، نشانه‌ای مهم از کانال‌های سیاسی است که از طریق آن‌ها قرار است خشم علیه حکومت ایران هدایت شود. رسانه‌های غربی این تصاویر را در روایتی از «بدیل شاه»، که مبارزه چندوجهی مردم ایران را از بستر تاریخی آن جدا می‌کند، و آگاهانه گذشته‌ای آمیخته با امپریالیسم را ستایش می‌کند، ارائه می‌دهند. با این حال، دوره تاریخی که به عنوان «دوران شاه» در ایران شناخته می‌شود، اساساً فقط داستان یک سلطنت نیست؛ بلکه داستان نفت، مداخله امپریالیستی و سرکوب سیستماتیک مخالفت‌های اجتماعی نیز هست.

۲۰۲۶-۰۱-۱۳ ادامه

آغاز تجمعات طرفدار حکومت در ایران: «قیام ایرانیان علیه تروریسم آمریکایی-صهیونیستی»

در پاسخ به تشدید اخیر اعتراضات در ایران، امروز تجمعات بزرگی به طرفداری از حکومت در سراسر کشور برگزار شد. به دنبال فراخوان مقامات، ده‌ها هزار نفر در بسیاری از شهرهای ایران برای نشان دادن حمایت از دولت به خیابان‌ها آمدند. تلویزیون دولتی تصاویری از جمعیت در حال راهپیمایی به سمت میدان انقلاب در پایتخت، تهران، را پخش کرد که شعارهایی مانند «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر دشمنان خدا» سر می‌دادند. از سوی آمریکا، تهدیدها علیه ایران هم‌چنان با رویکردی سختگیرانه‌تر در حال افزایش است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۳ ادامه

بربریت امپریالیستی

ایالات متحده تاکنون نه پینوشه و نه زلنسکی را پیدا نکرده است. ترامپ حتی ماریا کورینا ماچادو را برای رهبری یک دولت دست‌نشانده رد کرد و گفت که ایالات متحده ونزوئلا را، تا زمانی که بتواند «گذار امن» را انجام دهد، با «افرادی که پشت سر من هستند» (فرمانده نیروهای مسلح، ژنرال دن کین، و وزرای امور خارجه و دفاع، مارکو روبیو و پیت هگست) «اداره» خواهد کرد. در حال حاضر، ایالات متحده فاقد یک نیروی نیابتی درون‌زا با قدرت آتش و ظرفیت بسیج عمومی برای ایجاد یک دولت موازی در برخی از مناطق ساحلی «آزاد شده» است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۲ ادامه

خوانش‌‌ها و آموزه‌‌هایی پیرامون بمباران ونزوئلا توسط ایالات متحده

ما شاهد یک لحظه تاریخی با ابعاد مشابه ترور آلنده هستیم. هیچ تناسبی بین از افول تدریجی هژمونی سیاسی و اقتصادی ایالات متحده و قدرت نظامی آن وجود ندارد. در این زمینه نباید آن را دست کم گرفت. ترامپ مهم‌ترین مهره را گرفته است، اما هنوز کیش و مات نکرده است. این یک حرکت بسیار مهم و تماشایی بود، اما بازی هنوز تمام نشده است. و بله: «قضیه نفت است، احمق.» این چیزی است که مهم است. نه دموکراسی، نه آزادی، ابداً هیچ چیز دیگری. این چیزی است که خود ترامپ گفته است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۰ ادامه

منش

صربستان توسط یک رهبر خودکامه، که مرتکب نسل‌کشی شد، اداره می‌شد. عراق یک دیکتاتور و سلاح شیمیایی داشت. افغانستان طالبان و مواد مخدر داشت. سوریه نیز یک رژیم دیکتاتوری داشت. لیبی نیز همینطور. ایران بمباران شد زیرا توسط ملاهای خودکامه اداره می‌شود و می‌خواهد به سلاح هسته‌ای دست یابد. همین الگو اکنون در ونزوئلا در حال آشکار شدن است... محکوم کردن این مداخله کثیف، و نشان دادن همبستگی با مردم ونزوئلا و همه خلق‌های دیگر، یک وظیفه انترناسیونالیستی خط مقدم است.

۲۰۲۶-۰۱-۰۷ ادامه