آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

بایگانی

آیا ایالات متحده وقتی رئیس حکومت یک کشور مستقل را می‌رباید، قوی است یا ضعیف؟

خلاصه این‌که، ما وارد یک دوره تاریخی دشوار اما انقلابی شده‌ایم. کل حوزه نفوذ ایالات متحده به یک جغرافیای انقلابی تبدیل خواهد شد. به شرطی که طبقات کارگر خود را سازماندهی کنند، یک پیشاهنگ سیاسی ایجاد نمایند، پیوندهای خود را با هر مؤلفه‌ای از سرمایه قطع کنند، به چین و روسیه امید نبندند، و بر قدرت سیاسی و اهداف برنامه‌ای خود تمرکز نمایند. باشد که شهامت، خرد و امید در طول این روند تاریخی با ما باشد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه

رئیس «سیا» در کاراکاس با رهبر موقت ونزوئلا دیدار کرد (عکس‌)

جان راتکلیف، رئیس «سیا»، روز پنج‌شنبه، فقط ۱۲ روز پس از آن‌که نیروهای آمریکایی، نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور وقت ونزوئلا را در یک حمله‌ مرگبار که با استفاده از اطلاعات این آژانس انجام شد، دستگیر کردند، با دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، در کاراکاس دیدار کرد. به گزارش «نیویورک تایمز»، یک گزارش اطلاعاتی اشاره می‌کند که رودریگز در مراسم تحلیف خود یک لباس ۱۵۰۰۰ دلاری پوشیده بود، و باعث شد یکی از مقامات به شوخی بگوید که او «سرمایه‌دارترین سوسیالیستی» است که تا به حال دیده‌ است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه

تروریسم امپریالیستی

ربودن تروریستی رئیس‌جمهور نیکولاس مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در ساعات اولیه سوم ژانویه امسال، توسط دولت دونالد ترامپ، نقض شدید حاکمیت و استقلال کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب محسوب می‌شود. روابط بین ایالات متحده و رهبران آمریکای لاتین و کارائیب که با سیاست امپریالیستی آن مبتنی بر دکترین مونرو مخالف هستند، همیشه، حداقل، پرتنش بوده است. در طول قرن بیستم، در بستر جنگ سرد و سیاست مهار کمونیسم، ایالات متحده به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اقداماتی که به عزل، مرگ یا ناپدید شدن رهبران آمریکای لاتین انچامید، درگیر شد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه

دگرگونی‌های ایران در طول هشت دهه: تکرار «آژاکس» به مثابه یک توهم آمریکایی

بنابراین، تهران از مرحله دفاع صرف از بقای خود به مرحله‌ای رسیده است که قواعد تعامل را دیکته می‌کند. در فاصله بین کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳، کودتای مصدق در سال ۱۹۵۳ و شکست فعلی فشار حداکثری و تهدیدات نظامی، واضح است که هزینه مداخله از هرگونه دستاورد بالقوه‌ای بیشتر شده است و تکرار سناریوی «آژاکس» چیزی جز یک توهم سیاسی در تخیل واشنگتن نیست

۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه

فاز گانگستری امپریالیسم

هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید، نویسندگان بورژوا-لیبرال از فرا رسیدن دورانی که مشخصه آن پیروزی جهانی دموکراسی و ثبات بود خبر دادند؛ آن‌ها چالش سوسیالیستی را غیرضروری و غیرسازنده می‌دانستند، و معتقد بودند که سرمایه‌داری که پیش از آن به مستعمرات خود استقلال سیاسی داده بود، و حق رأی همگانی بزرگ‌سالان و اقدامات دولت رفاه را در هسته خود معرفی کرده بود، در غیاب این چالش، صلح، امنیت اقتصادی و آزادی فردی را برای بشریت تضمین خواهد کرد... این فاز گانگستری امپریالیسم که تا به امروز بالاترین مرحله امپریالیسم را تشکیل می‌دهد، مسلماً نمی‌تواند مدت زیادی دوام بیاورد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۶ ادامه

«امپریالیسم گانگستری»: هدف، تجزیه ایران است

جغرافیای اعتراضات اخیر در ایران با گذشته متفاوت است... حمایت اسرائیل و آمریکا از گروه‌های جدایی‌طلب کرد، بلوچ و اهوازی چیز جدیدی نیست؛ این حمایت دهه‌هاست که وجود دارد. سازمان‌های جدایی‌طلب کرد، به‌ویژه آن‌هایی که در شمال عراق مستقر هستند، مانند حزب دموکرات کردستان ایران، کومله و پژاک، از زمان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ از چنین حمایتی برخوردار بوده‌اند و این حمایت از آن زمان، در بحبوحه تشدید تنش‌ها با تهران، به‌طور پیوسته افزایش یافته است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۶ ادامه

ایران خود را به حاکمیت دیجیتال مسلح می‌کند: قطع اینترنت یک «مسأله امنیت ملی» است

بر اساس این ارزیابی، فضای مجازی به عنوان عرصه اصلی مدیریت درگیری پدیدار شد. طبق برآوردها، اینترنت بین‌المللی نقش مهمی در هماهنگی، هدایت، پشتیبانی لجستیکی و انتشار رسانه‌ای ایفا می‌کرد، و اختلال در آن گامی اساسی در جداسازی کشور از «اتاق‌های عملیات» خارجی بود. در پرتو این، آنچه را که می‌توان «قطع عضو دیجیتال» نامید- قطع موقت از شبکه جهانی برای تقویت جبهه داخلی- پدیدار شد. انگیزه‌های پشت تصمیم ایران را می‌توان به چهار عامل اصلی تقسیم کرد که امنیت و فناوری را با هم ترکیب می‌کنند:

۲۰۲۶-۰۱-۱۶ ادامه

گزینه‌های آمریکا محدود است: ایران ونزوئلا نیست

در روزهای اخیر، چندین کارشناس نسبت به «ساده‌سازی» واقعیت ایران با این باور که الگوی ونزوئلا می‌تواند تکرار شود و «راس هرم» را هدف قرار دهد، هشدار داده‌اند... علی‌رغم گزارش‌های منابع آمریکایی مبنی بر دیدار محرمانه اخیر بین استیو ویتکوف، فرستاده کاخ سفید، و رضا پهلوی، ولیعهد سابق تبعیدی ایران، «برای بحث درباره اعتراضات جاری در ایران و احتمال صدور رضا پهلوی به عنوان یک رهبر انتقالی» در صورت سقوط رژیم، پهلوی، به خصوص با توجه به محبوبیت محدود او در داخل ایران و ماهیت مشکوک توانایی‌های رهبری او، هنوز حمایت ترامپ را جلب نکرده است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه

خلیج فارس در حالت آماده ‌باش کامل: نه دولت‌های خلیج فارس به حمله به ایران

نگرانی‌های دولت‌های خلیج فارس در مورد حمله احتمالی آمریکا به ایران، در بحبوحه فشارهای منطقه‌ای برای مهار تشدید تنش به دلیل ترس از پیامدهای گسترده امنیتی، اقتصادی و نفتی، رو به افزایش است. «وال استریت ژورنال» گزارش داد که ثبات منطقه‌ای اولویت اصلی محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان است و توضیح داد که «از دیدگاه دولت‌های خلیج فارس، بهترین سناریو این است که اعتراضات در ایران پایان یابد، مذاکرات داخلی به برخی اصلاحات منجر شود و مذاکرات با آمریکا تنش‌ها را کاهش دهد.»

۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه

واشنگتن در یک «سردرگمی استراتژیک»: سرنگون کردن تهران پیک ‌نیک نیست

یک بار دیگر، شرط‌بندی آمریکا روی این امکان این‌که خیابان‌ها در ایران تغییر مورد نظر را ایجاد کنند، شکست خورد؛ لحن تهدید به اقدام نظامی، با در نظر گرفتن هزینه بالای هر ماجراجویی نسنجیده، فروکش کرد، و جای خود را به «سردرگمی استراتژیک» داد. آن‌چه که اعلام و فاش شده، نشان می‌دهد که شکاف بین لفاظی‌ها و اعمال آمریکا بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. پرسش دیگر درباره خواسته‌های واشنگتن - که البته ریشه‌کن کردن رژیم ایران و جایگزینی آن با رژیمی وفادار به خود است - نیست بلکه درباره توانایی واقعی آن در تبدیل این خواسته به یک استراتژی منسجم و قابل اجرا است،

۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه