«پرچم اسرائیل در تهران چه میکند؟» حمید دباشی در مصاحبه اخیر خود با شبکه تلویزیونی الجزیره پیرامون اعتراضات ایران، این سؤال تسجیلی را مطرح کرد. این روشنفکر ایرانی که سال گذشته در روز آغاز جنگ اسرائیل علیه ایران، طی یک نامه سرگشاده «خبرچین محلی»، رضا پهلوی را محکوم کرد، و در آن با وجود خصومتش با نظام، همبستگی خود را با کشورش ابراز داشت، بار دیگر مشتاق اتخاذ موضعی انتقادی است که مانع از همسویی او با دستور کار دشمن شود.
۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه
پسر شاه هر یک، دو سال مقداری از وسایلش را جمع میکند تا برای بازگشت به سرزمینی که نه میشناخت و نه میشناسد، آماده شود. او در بدترین شرایط فساد بزرگ شده است، زیرا پدرش بیش از آنچه شاهزادههای آل سعود به فرزندان خود میدهند، به او داد. ویدیوهای قدیمی از زمان پدرش را تماشا میکنید، و متوجه میشوید که این مرد جوان در زندگی به جایی نخواهد رسید.
۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه
بنابراین، تهران از مرحله دفاع صرف از بقای خود به مرحلهای رسیده است که قواعد تعامل را دیکته میکند. در فاصله بین کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳، کودتای مصدق در سال ۱۹۵۳ و شکست فعلی فشار حداکثری و تهدیدات نظامی، واضح است که هزینه مداخله از هرگونه دستاورد بالقوهای بیشتر شده است و تکرار سناریوی «آژاکس» چیزی جز یک توهم سیاسی در تخیل واشنگتن نیست
۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه
جغرافیای اعتراضات اخیر در ایران با گذشته متفاوت است... حمایت اسرائیل و آمریکا از گروههای جداییطلب کرد، بلوچ و اهوازی چیز جدیدی نیست؛ این حمایت دهههاست که وجود دارد. سازمانهای جداییطلب کرد، بهویژه آنهایی که در شمال عراق مستقر هستند، مانند حزب دموکرات کردستان ایران، کومله و پژاک، از زمان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ از چنین حمایتی برخوردار بودهاند و این حمایت از آن زمان، در بحبوحه تشدید تنشها با تهران، بهطور پیوسته افزایش یافته است.
۲۰۲۶-۰۱-۱۶ ادامه
بر اساس این ارزیابی، فضای مجازی به عنوان عرصه اصلی مدیریت درگیری پدیدار شد. طبق برآوردها، اینترنت بینالمللی نقش مهمی در هماهنگی، هدایت، پشتیبانی لجستیکی و انتشار رسانهای ایفا میکرد، و اختلال در آن گامی اساسی در جداسازی کشور از «اتاقهای عملیات» خارجی بود. در پرتو این، آنچه را که میتوان «قطع عضو دیجیتال» نامید- قطع موقت از شبکه جهانی برای تقویت جبهه داخلی- پدیدار شد. انگیزههای پشت تصمیم ایران را میتوان به چهار عامل اصلی تقسیم کرد که امنیت و فناوری را با هم ترکیب میکنند:
۲۰۲۶-۰۱-۱۶ ادامه
در روزهای اخیر، چندین کارشناس نسبت به «سادهسازی» واقعیت ایران با این باور که الگوی ونزوئلا میتواند تکرار شود و «راس هرم» را هدف قرار دهد، هشدار دادهاند... علیرغم گزارشهای منابع آمریکایی مبنی بر دیدار محرمانه اخیر بین استیو ویتکوف، فرستاده کاخ سفید، و رضا پهلوی، ولیعهد سابق تبعیدی ایران، «برای بحث درباره اعتراضات جاری در ایران و احتمال صدور رضا پهلوی به عنوان یک رهبر انتقالی» در صورت سقوط رژیم، پهلوی، به خصوص با توجه به محبوبیت محدود او در داخل ایران و ماهیت مشکوک تواناییهای رهبری او، هنوز حمایت ترامپ را جلب نکرده است.
۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه
یک بار دیگر، شرطبندی آمریکا روی این امکان اینکه خیابانها در ایران تغییر مورد نظر را ایجاد کنند، شکست خورد؛ لحن تهدید به اقدام نظامی، با در نظر گرفتن هزینه بالای هر ماجراجویی نسنجیده، فروکش کرد، و جای خود را به «سردرگمی استراتژیک» داد. آنچه که اعلام و فاش شده، نشان میدهد که شکاف بین لفاظیها و اعمال آمریکا بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. پرسش دیگر درباره خواستههای واشنگتن - که البته ریشهکن کردن رژیم ایران و جایگزینی آن با رژیمی وفادار به خود است - نیست بلکه درباره توانایی واقعی آن در تبدیل این خواسته به یک استراتژی منسجم و قابل اجرا است،
۲۰۲۶-۰۱-۱۵ ادامه
بحث پیرامون دلایل منطقی برای آغاز یک جنگ گسترده توسط ایالات متحده علیه ایران به نتایج واقعبینانهای منجر نخواهد شد. هر کس که اظهارات شش ماه گذشته دونالد ترامپ را دوباره مرور کند، متوجه خواهد شد فردی که با یک حمله هوایی ادعای «پیروزی کامل» بر ایران را داشت، و به بهانه تسلیم شدن حوثیها، علیه آنها آتشبس اعلام کرد، اکنون خود را با «وظیفه الهی» برای آغاز جنگ برای سرنگونی نظام ایران به منظور «ساختن یک ایران بزرگ» روبهرو میبیند.
۲۰۲۶-۰۱-۱۴ ادامه
نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، اعلام کرد که ونزوئلا قربانی قاچاق مواد مخدر از کلمبیا است و تأکید کرد که اتهامات علیه کشورش «ساختگی» است. مادورو تأیید کرد که «ونزوئلا همچنین آماده دریافت سرمایهگذاریهای آمریکایی در بخش نفت، شبیه سرمایهگذاریهای شرکت شورون، است.» و افزود: «اگر ایالات متحده به نفت ونزوئلا نیاز داشته باشد، ما آماده سرمایهگذاریهای آمریکایی در هر زمان، هر کجا و به هر نحوی که بخواهند، هستیم. و اگر آنها خواهان توافقهای جامع برای توسعه اقتصادی هستند، میتوانند آنها را نیز داشته باشند.»
۲۰۲۶-۰۱-۰۲ ادامه
مهمترین جنبه این دیدار فراتر از غزه است و عرصههای نزدیک و دور رویارویی را در لبنان، سوریه، عراق، ایران و یمن در بر میگیرد. همه اینها مسائل جداگانه اما به هم پیوستهای هستند که منافع ایالات متحده و اسرائیل را، هرچند به درجات مختلف، تهدید میکنند. علیرغم تلاشها برای ترسیم این دیدار به عنوان یک «توافق جامع» که از طریق مبادلات حسابشده (غزه در برابر ایران، لبنان در برابر سوریه) مدیریت میشود، واقعیت بیشتر به تداخل فشارهای موازی نزدیک است، نه یک مبادله یا معاوضه. هر عرصه ویژگیها، شرایط و عوامل خاص خود را دارد؛ این صرفاً کارتی نیست که نتانیاهو یا ترامپ در یک اتاق بسته با آن بازی کنند.
۲۰۲۵-۱۲-۳۰ ادامه