آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحلیل

ترامپ-نتانیاهو: «بازاری» از جبهه‌‌های باز

مهم‌ترین جنبه این دیدار فراتر از غزه است و عرصه‌های نزدیک و دور رویارویی را در لبنان، سوریه، عراق، ایران و یمن در بر می‌گیرد. همه این‌ها مسائل جداگانه اما به هم پیوسته‌ای هستند که منافع ایالات متحده و اسرائیل را، هرچند به درجات مختلف، تهدید می‌کنند. علی‌رغم تلاش‌ها برای ترسیم این دیدار به عنوان یک «توافق جامع» که از طریق مبادلات حساب‌شده (غزه در برابر ایران، لبنان در برابر سوریه) مدیریت می‌شود، واقعیت بیش‌تر به تداخل فشارهای موازی نزدیک است، نه یک مبادله یا معاوضه. هر عرصه ویژگی‌ها، شرایط و عوامل خاص خود را دارد؛ این صرفاً کارتی نیست که نتانیاهو یا ترامپ در یک اتاق بسته با آن بازی کنند.

۲۰۲۵-۱۲-۳۰ ادامه

به رسمیت شناختن «ارض سومالی» توسط اسرائیل: بیایید «چهره» شاخ آفریقا را نیز تغییر دهیم

اریتره واکنش خود را به بیانیه بسیار کوتاهی که دیروز توسط وزارت اطلاعات این کشور منتشر شد، محدود کرد و این اقدام را «ترفند جدیدی» توصیف کرد. در این بیانیه آمده است: «در این بستر، جمهوری خلق چین، به ویژه، باید با توجه به شباهت‌های آشکار آن با مسأله تایوان، که مدت‌هاست از آن دفاع می‌کند، مسئولیت‌های اخلاقی خود را بر عهده بگیرد.» اگر چین در این مورد نیز سیاستی «انعطاف‌پذیر» اتخاذ کند، این رفتار می‌تواند در را برای به رسمیت شناختن «ارض‌سومالی‌» توسط سایر کشورها باز کند، و روند بسیار خطرناکی را با عواقب غیرقابل پیش‌بینی آغاز کند.

۲۰۲۵-۱۲-۲۹ ادامه

ملت-دولت، جمهوری، استقلال اقتصادی: نمونه عراق؛ در رد مباحث کنفرانس «صد سال دولت-ملت در ایران: از انحصار تا دموکراسی چندملیتی»

ابتکار کردها در ترکیه، تلاش‌های سفیر ایالات متحده برای تغییر شکل منطقه، فروپاشی دولت-ملت‌ها، مداخلات اسرائیل، اتحاد علیه پیمان لوزان و غیره. همه میهن‌پرستان می‌دانند که این روند بوی خوبی ندارد، اما هیچ‌کس نمی‌تواند دقیقاً پیش‌بینی کند که چگونه پیش خواهد رفت. بیایید تاریخ منطقه تحت نفوذ امپریالیسم را به یاد آوریم. این تجدید خاطرات به ما کمک می‌کند روابط بین ملت-دولت، جمهوری، و استقلال اقتصادی را بهتر درک کنیم، و خود را برای هر آن‌چه که ممکن است به صورت ما پرتاب شود آماده نماییم.

۲۰۲۵-۱۲-۲۸ ادامه

آتیلیو بورون، مارکسیست آرژانتینی هوادار «پلتفرم جهانی ضد-امپریالیستی»: «فقط چین می‌تواند تجاوز آمریکا به ونزوئلا را متوقف کند»

عمل لازم است، نه حرف. و از این منظر، فقط چین در موقعیتی است که می‌تواند اقدامی انجام دهد که حمله به ونزوئلا را خنثی کند. چگونه؟ با انتقال بخشی از نیروی دریایی خود به تنگه تایوان و محاصره تایوان، تقلید از کاری که ایالات متحده در کارائیب انجام داد. در ابتدا، باید فقط همین باشد: استقرار نیروهای دریایی بدون شلیک حتی یک گلوله. اما اگر علی‌رغم این، واشنگتن از اقدامات ایذایی به حمله روی آورد، چین کاملاً حق دارد که به طور مشابه پاسخ دهد و استان سرکشی را که ایالات متحده به یک دژکوب علیه پکن تبدیل کرده است، پس بگیرد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه

مشکل اوجالان و اوجالانیست‌ها با مارکسیسم چیست؟

حدود یک ماه است که از درون صفوف جناح سیاسی اوجالان یک تهاجم ایدئولوژیک علیه مارکسیسم آغاز شده است. پیام عبدالله اوجالان به «کنفرانس بین‌المللی صلح و جامعه دموکراتیک» به عنوان یک علامت عمل کرد و نوشتارها یکی پس از دیگری از منابع گوناگون، در درجه اول روزنامه «ینی یاشام»، منتشر شدند. ما این مقاله را برای «دفاع از مارکسیسم» نمی‌نویسیم؛ مارکسیسم نیازی به دفاع ندارد. با این حال، باید غبار بحث را کنار بزنیم، به وضوح نشان دهیم که آنچه گفته می‌شود در کجای نقشه ایدئولوژی‌ها قرار می‌گیرد و هشدارهایی به برخی از دوستان مارکسیست خود ارائه دهیم.

۲۰۲۵-۱۲-۲۵ ادامه

گوزن شمالی

امانوئل ماکرون، در جریان سفر به ابوظبی، در یک رزمایش نظامی در مرکز آموزشی هنگ پنجم سواره نظام، شرکت نمود، و آموزش‌ نظامی دید. جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، و پیت هگزت، وزیر جنگ، نیز با تفنگداران دریایی آموزش دیده‌اند. گذشت روزهایی که در تعطیلات، دولتمردان در کنار بابانوئل عکس می‌گرفتند و آرزو‌های خوب می‌کردند، و توهمات خود را برای سالی که ظاهراً قرار بود بهتر باشد، سالی که فقط برای سرمایه بهتر و بهتر می‌شد، با مردم در میان می‌گذاشتند. اکنون خودروهای نظامی جای گوزن‌های شمالی را گرفته‌اند...

۲۰۲۵-۱۲-۲۴ ادامه

وضعیت روانی بیمارگونه قورباغه و ژئوپولیتیک: پیرامون همکاری و رقابت «ترکیه-هیئت تحریر شام» در یک سو، و «اسرائیل- نیروهای دمکراتیک سوریه»، در سوی دیگر

در شرایط سوریه، واقعاً مهم نیست که چه کسی به گاو نر و چه کسی به قورباغه تشبیه شود. مسأله، بها دادن بیش از حد به خود و پذیرفتن نقش‌هایی است که شخص از عهده‌ آن‌ها بر نمی‌آید. البته همه این را می‌دانند، اما بیایید به آن‌ها یادآوری کنیم: در نهایت، قورباغه‌ای که از گاو نر تقلید می‌کند، منفجر می‌شود.

۲۰۲۵-۱۲-۲۱ ادامه

دزدان دریایی کارائیب: آیا «قلب جهان» به رنگ خون یا سرخی انقلاب درخواهد آمد؟

«حیاط خلوت»- آمریکای لاتین- به طور فزاینده‌ای از حوزه نفوذ ایالات متحده خارج می‌شد. این بار، رقبا سازمان‌های انقلابی نبودند؛ بلکه اقتصاد بود. وزن اقتصادی چین در این قاره در حال افزایش بود... آنچه آمریکای لاتین امروز به آن نیاز دارد، انتخاب بین واشنگتن و پکن نیست، بلکه تعریف دقیق انتظاراتش از هر یک از آن‌هاست... و از همه مهم‌تر، باید از افتادن در دام این توهم که چندقطبی بودن به طور خودکار عدالت یا توازن را تضمین می‌کند، اجتناب کند: توازن‌ها اعطا نمی‌شوند، بلکه ساخته می‌شوند.

۲۰۲۵-۱۲-۱۹ ادامه

«متمم» ترامپ بر دکترین مونرو و بر امپریالیسم آمریکا

آن‌چه که درباره این سند باید گفته شود، و شاید آن‌چه که بتوانیم آن را «روح» آن بنامیم، این است که ترامپ و بلوک قدرت پیرامون او، «پایان جهانی‌سازی» را اعلام می‌کنند؛ به عبارت دیگر، این سند را باید به عنوان «مانیفست دوران پسا-جهانی‌سازی» خواند. اولویت استراتژیک به آمریکای لاتین داده شده است که عملاً «لبنسراوم»/«فضای زندگی» جدید ایالات متحده اعلام شده است؛ طبق دکترین ترامپ، جهانی‌سازی و تجارت آزاد برای خنثی کردن چین کافی نبوده است ...

۲۰۲۵-۱۲-۱۷ ادامه

وقتی چپ‌‌ها سرمایه‌‌داری را مدیریت می‌کنند، راست‌ افراطی به قدرت می‌‌رسد: درس‌‌هایی از آمریکای لاتین

انتخابات شیلی چیزی بیش از یک رویداد ملی است. این یک هشدار دیگر است: هیچ راه‌حل پایداری برای مشکلات مردم از طریق مدیریت «دوستانه‌تر» سرمایه‌داری وجود ندارد. وقتی چپ‌ها از هدف گسست واقعی دست می‌کشند، نظام در نهایت خشن‌ترین نمایندگان خود را بازمی‌گرداند. و بهای آن را کل جامعه می‌پردازد.

۲۰۲۵-۱۲-۱۶ ادامه